1892-1900 dönemi irade-i seniyelerine göre Osmanlı Bahriyesi

Osmanlı bahriye teskilatı, hiç süphesiz Osmanlı Devleti'nin üç kıtaya yayılarak bir cihan hakimiyeti kurmasında ve dünya siyasetine yön veren tek güç haline gelmesinde en temel Osmanlı kurumlarından biridir. Nitekim, Osmanlı Devleti'nin bahriyesinin güçlü oldugu dönemlerde dünya siyasetine hakim oldugunu, fakat denizlerde hakimiyetin azalmaya baslamasından sonra kendi içine çekilerek dünya hakimiyetini denizlerde üstün bir duruma gelen Avrupalı devletlere kaptırdıgını görüyoruz. Özellikle XVIII. yüzyıldan itibaren denizlerde iyice zayıflayan ve XIX. yüzyılda Avrupalı devletlerin adeta yarı sömürgesi haline gelen Osmanlı Devleti'nin dünya hakimiyetini tek basına elinde tutan bir devlet iken, nasıl böyle aciz bir duruma düstügü konusunda bir fikir sahibi olabilmek için Osmanlı donanmasının bastan sona kadar kısa bir durum degerlendirmesini yapmak gerekmektedir. Bu sebeple, Osmanlı donanmasının kurumsallasmasında temel teskil eden Eski Türkler ve Anadolu beyliklerinin denizcilik faaliyetlerinden itibaren konu ele alınmaya baslanmıs ve Osmanlı Devleti'nin son dönemlerine kadar Türk denizciligi özetlenmistir. Böylece, arastırmanın esas konusu olan Osmanlı bahriyesinin 1892-1900 dönemine ulasılmıs ve bahriye alanında bu dönemde yapılan faaliyetler yorumlanmaya çalısılmıstır. Osmanlı Devleti'nin ve donanmasının iyice çöktügü yıllar olan bu dönemdeki irade-i seniyyeler incelenerek, daha çok bahriye alanında yapılan harcamaların maddi boyutu ve bu dönemde ne gibi çalısmalar yapıldıgı konusunda bir fikir sahibi olmaya çalısılmıstır. Anahtar kelimeler: Türk denizciligi, Osmanlı Bahriye Teskilatı, rade-i seniyye