1970-1980 yılları arasında yayımlanan ve Türk müziği ögeleri içeren caz albümlerindeki müzikal ve yapısal unsurlar bağlamında model bir beste çalışması

Bu araştırma, caz müziği ve Türk müziğinin beraber icra edildiği ilk çalışmalar incelenerek elde edilen verilerin, büyük caz topluluğu ve Türk müziği enstrümanları için yazılan özgün bir eserle örneklendirilmesini amaçlamaktadır. Çalışma kapsamında öncelikle caz müziğinin başlangıcından itibaren değişen stilleri, caz müziğinde kullanılan enstrümanlar ve topluluk yapıları açıklanmıştır. Caz müziğinin Avrupa ve Türkiye ile tanışması, tarihsel süreçteki önemli olaylar, sosyokültürel dönüşümler ve Türkiye caz tarihindeki önemli isimler bağlamında aktarılmış; 1970 sonrası Türk müziği ögeleri içeren caz albümlerinin oluşum süreci, postmodernizm çerçevesinde açıklanmıştır. Caz füzyon alanında üretim yapmış beş caz müzisyeninin yayımladığı on beş albümden elde edilen transkripsiyonlar analiz edilmiştir. Türk müziği sistemi ve özellikleri ışığında ilgili makamlar ve usuller, albümlerde yer alma oranlarına göre tablolar halinde sunulmuştur. Makamlar, caz müzisyenlerinin kullandıkları armonik yaklaşımlarla; usuller ise caz müzisyenlerinin kullandıkları stillerle karşılaştırılmıştır. Analizlerin sonucunda, Türk müziği enstrümanları içeren eserlerde melodilerin her zaman bu enstrümanlarla duyurulduğu; bu enstrümanların icrasında, eserlerin stilinden bağımsız olarak usul yapısının korunduğu; kullanılan makamların özelliklerinin eserlerdeki armonik yapıyı belirlediği saptanmıştır. Albümlerdeki müzikal ve yapısal unsurlara ilişkin tüm bulgular "Big Band A La Turk" isimli beste çalışmasında yansıtılmıştır. Anahtar Kelimeler: Caz Müziği, Türk Müziği, Makam, Usul, Armoni, Büyük Caz Orkestrası