1990 sonrası Amerikan korku filmlerinde temel bir kavram : Kötü

Yasak elmanın ağaçtan koparılışından ve insanın ilk ortaya çıkışından buyana kötü fenomeni çeşitli biçimlerde var olagelmiştir. Kötü fenomenini, tarihboyunca, güçlü/ zayıf, baskıcı/bastırılmış, köle/efendi, bilgi/insan, teknoloji/insan,Tanrı/Şeytan, iyi/kötü gibi düaliteler içinde gözlemleyebiliriz.Yaşamın her alanını kapsayan ve onu kendi anlatım teknikleriyle yenidenyorumlayan sinema, yaşamı bu denli yakından ilgilendiren kötü fenomenine deilgisiz kalmamıştır. lk ortaya çıkışından günümüze kadar, kendisini biçimlendirentürleri ve anlatım özellikleriyle sinema sanatı kötü fenomenini de kendine has özelyaratıcılığı ve koyu merakıyla ele almaktadır.Korku sinemasının özünde, normal bir durumun, ölüm ve felaket imgesininhakim olduğu bir duruma dönüşmesi yatar. Korku sinemasının arkasında folklor vekorku edebiyatı yattığından, bu filmlerin öykülerinin çoğu bu alanlardanaktarılmıştır. Bu bağlamda, vampirlerin temsil ettiği kötülüğün ve bilinmezin, gizligüçlerin, görülemeyenin kol gezdiği korkutucu karanlıklar, aynı zamanda ölülerdünyasını da nitelemektedir.Korku türü bir bütün olarak ele alındığında, asıl vurgunun ölümlülük, ölümünkaçınılmazlığı üzerinde olduğunu, bu yolla düzenin değişmezliğinin kabulünegönderme yapıldığını söyleyebiliriz. ? nsanın bilmemesi daha iyi olan sırlar vardır?diyerek, bilinmesi gerekenin ölçüsünü belirleyenler, bütün kötülüklerine karşınbilinen düzenin dışına çıkmanın ne denli tehlikeli olduğunu söyleyenlerdir. Korkufilmlerinin büyük bir kısmı da ideolojik yaklaşımla yüklüdür. Bu filmlerin dünyadakisiyasal olaylardan yoğun biçimde etkilenmesinin nedenleri de burada yatmaktadır.