2012-2023 yılları arasında Karadeniz Teknik Üniversitesi Tıp Fakültesi'nde takip edilen mide kanserli hastaların retrospektif olarak değerlendirilmesi

Amaç: Bu çalışmada, mide kanseri tanılı hastaların demografik verileri, tümörün yerleşim yeri, çeşitli laboratuvar parametrelerinin mide kanseri sağkalımı üzerine etkisi ve tedavinin sağkalım üzerindeki etkisinin araştırılması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Karadeniz Teknik Üniversitesi Tıp Fakültesi, Farabi Hastanesi'nde 2012-2023 yılları arasında Onkoloji/Gastroenteroloji Polikliniğinde takip edilen mide kanseri tanılı 2680 hasta belirlendi, çalışma kriterlerini karşılayan 699 hastanın verileri incelendi. Dahil edilen hastaların sosyodemografik özellikleri (tanı yaşı, cinsiyeti, ikamet...), komorbiditeleri, risk faktörleri, semptomları, laboratuvar bulguları, tümörün yerleşim yeri, tümörün patolojisi, evresi, aldığı tedaviler, sağ kalım durumu kaydedildi. Bulgular: Çalışmamıza dahil edilen 699 hastanın 478'i erkek (%68,4), 221'i kadındı (%31,6). Ortalama tanı yaşı 63,14 ± 12.58 olup; minimum tanı yaşı 25, maksimum tanı yaşı 94 olarak saptandı. Hastaların komorbiditelerine bakıldığında 93 hastada (%13,3) diabetes mellitus, 198 hastada (%28,3) hipertansiyon, 88 hastada (%12,6 ) koroner arter hastalığı , 20 hastada (%2,9) serebrovasküler hastalık olduğu görüldü. Tanı anında hastaların semptom dağılımına bakıldığında; 1. sırada karın ağrısı (% 49,2), 2. sırada kilo kaybı (%37,5) ve 3. sırada dispepsi (%20,3) şikayetleri yer aldı. Hastaların tanı anındaki laboratuvar parametrelerine bakıldığında; ortalama hb değeri 11,77 ± 2.55 g/dL, ortalama nötrofil değeri 5,19 ± 2,49 μL, ortalama lenfosit değeri 1,91 ± 1,35 μL , ortalama Nötrofil/Lenfosit oranı 3,37 ± 3,23 , ortalama CEA değeri 20,45 ± 114,92 µg /dl , ortalama CA 19-9 değeri 110,98 ± 384,02 IU/ml olarak saptandı. Hastalar tümör yerleşim bölgelerine göre incelendiğinde 390 hastanın (%55,8) antrum, 249 hastanın (%35,6) corpus, 147 hastanın (%21) kardia, 74 hastanın (%10,6) pilor , 38 hastanın (%5,4) fundus yerleşimli olduğu görüldü. Hastalar tümör patolojilerine göre değerlendirildiğinde 613 hastanın (%87,7) adenokarsinom, 116 hastanın (%16,6) taşlı yüzük hücreli karsinom, 31 hastanın (%4,4) GİST , 19 hastanın (%2,7) nöroendokrin karsinom olduğu görüldü. Hastaların aldıkları tedaviye göre verileri incelendiğinde 112 hastanın (%16) neoadjuvan kemoterapi aldığı, 374 hastanın (%53,5) adjuvan kemoterapi aldığı, 111 hastanın (%15,9) radyoterapi aldığı, 2 hastanın da (%0,3) immünoterapi aldığı görüldü. Cerrahi olan hastalar incelendiğinde 300 hastaya (%42,9) subtotal gastrektomi, 256 hastaya (%36,6) total gastrektomi, 29 hastaya (%4,1) wedge rezeksiyon yapıldığı görüldü. Yaş gruplarının sağkalım ile ilişkisi analiz edildiğinde; ileri yaşta sağkalımın düşük olduğu görüldü. Anemisi olup olamamasının sağkalım ile ilişkileri değerlendirildiğinde; anemisi olanların sağkalım oranının daha düşük olduğu görüldü. Hastalar nötrofil/lenfosit oranına göre değerlendirildiğinde nötrofil/lenfosit oranı yüksek olanların sağkalımının daha az olduğu görüldü. Tedavi seçeneklerine göre değerlendirilen hastalarda neoadjuvan kemoterapi almayanların sağkalımının alanlara göre daha düşük olduğu görüldü. Adjuvan kemoterapi sağkalım ilişkisi incelendiğinde istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmadı. Cerrahi yapılan hastalar incelendiğinde subtotal gastrektomili hastaların cerrahi olmayanlara göre sağkalım oranının daha yüksek olduğu, total gastrektomili olguların cerrahi olmayanlara göre sağkalımının yüksek olduğu yine wedge rezeksiyon uygulananların da cerrahi olmayanlara göre sağkalımının daha yüksek olduğu görüldü. Subtotal gastrektomi yapılan hastaların sağkalımının da total gastrektomi yapılan hastalardan daha yüksek olduğu görüldü. Sonuç: Çalışmamız mide kanseri hastalarının sosyodemografik özellikleri laboratuvar parametreleri, aldıkları tedaviler ve bunların sağkalıma etkisi ile ilişkiliydi. Bu yüzden mide kanserli hastaların yönetiminde morbidite ve mortaliteyi etkileyen faktörler hedeflenmelidir.