21. yy tasarım eğitiminde hibrit eğitim modeli ve tasarım eğitimi mekanlarında hibrit mekan anlayışının iç mekan kurgusuna etkisi

Tasarım eğitimi veren mekânlarda, ezber ve tekrara dayalı eğitim sisteminden farklı olarak tasarım eğitiminin ilk adımından itibaren hedeflenen düşünce, tasarımcı adaylarının yaratıcı yönlerini güçlendirebilecekleri eğitim metotları ile eğitim sürecine başlanması ve süreç boyunca farklı teknikler ile bu durumun desteklenmesine olanak sağlamaktır. Tasarım eğitimi verilen mekânlarda hem uygulamalı hem de teorik eğitimin verildiği stüdyo alanları, ders yürütücüsü- öğrenen, usta- çırak ilişkisinin etkin olduğu önemli birimlerdir. Teknolojik değişimler, yenilenen eğitim metotlarının yanı sıra pandemi süreci, deprem gibi afetlerden sonra ülkemizde ve dünyada yaygınlaşan online eğitim döneminin sonrasında geçiş yaptığımız hibrit eğitim modeli, eğitim sisteminde ve eğitim mekânlarının kurgusunda yeniliklerin gerekliliğini beraberinde getirmiştir. Tasarım eğitimi veren mekânlarda hibrit eğitim ve hibrit mekân anlayışının önemini aktarmayı hedefleyen bu çalışmada, hibrit mekân kavramı hibrit mekân anlayışını oluşturan fiziksel, sanal, siber ve hiper mekânlarının bileşenleri doğrultusunda irdelenmektedir. Çalışmanın kuramsal altyapısının oluşturulmasında, tasarım, tasarım eğitimi, hibrit ve mekân kavramlarının literatür taraması yöntemiyle derinlemesine irdelenerek, tasarım eğitiminde hibrit mekân anlayışı yaklaşımının boyutları ortaya koyulmuştur. Buradan hareketle, hibrit eğitim yaklaşımını ve bu yaklaşımın mekân ölçeğinde uygulanma biçimlerini anlayabilmek üzere mekânsal analizler gerçekleştirilmiştir. Mekân analizleri, Dünya'da hibrit eğitim modeli ile eğitim veren Massachusetts Institute of Technology (MIT), Rhode Island School of Design (RISD), Rochester Institute of Technology (RIT), Mississippi State University (MSU) örnekleri özelinde gerçekleştirilmiştir. Seçili örnekler, hibrit mekânın özelliklerinde yer alan bilgi, hareket, teknoloji ve simülasyon parametreleri referans alınarak analiz edilmiştir. Analizler sonucunda ortaya çıkan tasarım eğitimi mekânlarındaki hibrit mekân anlayışı bulguları okuyucuya sunulmuştur.