316LVM paslanmaz çelik malzemesinin talaşlı imalat süreci sonrasında yüzey bütünlüğü ve aşınma direncinin incelenmesi

Biyomedikal alanda kullanılan metalik biyomalzemeler arasında yer alan 316LVM paslanmaz çelik malzemeler, yüksek demir içerdiğinden dolayı ferromagnetik bir yapıda olması ve vücut içerisinde basınca maruz kalınan yerlerde korozyona uğramaları nedeniyle 316L paslanmaz çeliklerin yerine geliştirilmiştir. 316L paslanmaz çeliğin vakum altında ergitilerek elde edilen 316LVM paslanmaz çelikler ile vücut içerisinde biyouyumluluğu, üstün mekanik özellikleri, aşınma ve korozyon direnci ile ön plana çıkmaktadır. 316LVM paslanmaz çeliklerin üstün mekanik özellikleri, düşük ısıl iletkenlikleri, aşınma, korozyon direnci ve sünekliklerinden dolayı işlenmesi zor malzemeler olarak kabul edilir. Özellikle 316LVM paslanmaz çeliklerin talaşlı imalatında işlenmiş malzemenin yüzey özellikleri dediğimiz yüzey bütünlüğü çıktılarındaki değişimler yorulma, korozyon ve aşınma dayanımını etkiyebilir. Bu nedenlerden dolayı 316LVM paslanmaz çeliklerin talaşlı imalatındaki yüzey bütünlüğü karakteristiklerindeki değişimlerin aşınma davranışı açısından incelenmesi önem arz etmektedir. Bu tez çalışması kapsamında, 316LVM paslanmaz çelik malzemelerin farklı kesme parametreleri kullanılarak yapılan talaşlı imalat operasyonu sonrası yüzey bütünlüğü karakteristiklerinde meydana gelen değişimler ve bu değişimlerin aşınma davranışına etkileri incelenmiştir. İşlenmiş malzemenin sertlik değerinin artması ile aşınma oranında azalma görülmüş, kesme ve ilerleme değerinin artması ortalama yüzey pürüzlülüğünü artırmasıyla aşınma oranı buralarda artmıştır. Aşınma mekanizmaları olarak abrazif ve adhezif aşınma mekanizmaları oluşmuş, yüzey pürüzlülüğün artması ile yüzeyde oluşan pulcukların ve oksitlenmiş aşınma kalıntılarının arttığı gözlenmiştir.