6-OHDA parkinson modeli sıçanlarda substansiya nigra pars retikulataya uygulanan derin beyin stimulasyonunun etkileri

Derin beyin stimülasyonu, Parkinson hastalığında (PH) tedavi amaçlı kullanılan bir metottur. Deneysel PH modeli oluşturulan sıçanlarda substansiya nigranın pars retikülata (SNr) bölgesine yerleştirilen elektrodun yürüme bozukluklarına etkisi ve bu etkide rol alan mekanizmayı incelemek amacıyla bu çalışma planlanmıştır. Tez çalışması kapsamında 280-300 g erkek Wistar sıçanlar kullanılmıştır. Hayvanlar rastgele 4 gruba ayrılmıştır. 1-) Sağlıklı hayvan grubu (Kontrol) 2-) Bilateral striatal 6OHDA lezyon oluşturulan grup (Parkinson grubu), 3-) Bilateral striatal 6-OHDA verilen ve SNr elektrod yerleştirilen grup (Parkinson+Sham stimülasyon) 4-) Bilateral striatal 6OHDA lezyonu oluşturulan ve SNr stimülasyon uygulanan grup (Parkinson+SNr Stimülasyon). Elektriksel uyarı, 14 gün boyunca günde 3 saat uygulanmıştır. Davranış testleri yapıldıktan sonra ise deneye son verilmiştir. Hayvanların beyinleri alınarak substansiya nigra (SN), serebellum, frontal korteks ve talamus bölgeleri immünohistokimyasal çalışmalarda kullanılmıştır. Lokomotor aktivitesinde kaydedilen dikey, yatay, ortalama mesafeler ve toplam LMA değerlerinin PD gruplarında azaldığı ve elektrik stimülasyonu ile arttığı bulunmuştur. Yürüme analizinde, ön ve arka ayak basamağı uzunluklarının azaldığı ve elektrik stimulusunun Parkinson grubunda değerleri iyileştirdiği tespit edilmiştir. Beyincik ve frontal lob beyinden türetilmiş nöral faktör (BDNF) ve c-fos içeren hücreler sayılmıştır. Parkinson grubunun serebellum, frontal lob ve talamus bölgelerinde sayıların azaldığı ve elektrik stimülasyonundan sonra arttığı bulunmuştur. Çalışmamızın sonuçları, SNr bölgesini uyarmanın deneysel Parkinson modeli oluşturulan sıçanlarda yürüyüş bozukluklarını düzelttiği, bu düzelmenin mekanizmasında ise BDNF'nin rolünün olduğunu işaret etmektedir.