60-72 aylık çocukların biyofili (Doğaya yakınlık) seviyeleri ile empati becerileri arasındaki ilişkinin incelenmesi

İnsanlığın ilk zamanlarından bu yana, doğanın insan üzerindeki etkisi her zaman önemli olmuştur. Özünde doğanın bir parçası olan insan sanayileşme, kentleşme ve teknolojik devrimlerle parçası olduğu doğadan zamanla uzaklaşmıştır. Bu uzaklaşmadan özellikle çocuklar etkilenmişlerdir. Yapılan araştırmalar, çocuğun doğayla iç içe olmasının; çocuğun motor ve bilişsel becerileri başta olmak üzere yardımlaşma, canlıları koruma, çevreye duyarlılık gibi prososyal becerilerini geliştirdiğini göstermiştir. Bu nedenle çocuğun biyofili seviyesinin ölçülmesi ve biyofilinin çocuğun hangi becerilerini ne derecede etkilediğini bilmek önemlidir. Çocuğun sosyal-duygusal gelişiminde önemli bir yer tutan empati ise bu becerilerden biridir. Bu araştırmanın amacı, 60-72 aylık çocukların biyofili seviyeleri ile empati becerileri arasındaki ilişkiyi incelemek olarak belirlenmiştir. Çalışmada nicel yöntem desenlerinden ilişkisel tarama kullanılmıştır. Araştırmanın deney grubu Sakarya MEB'e bağlı Adapazarı ve Serdivan ilçelerinde resmi anaokulları ve ilkokula anasınıflarında eğitimini sürdüren 60-72 aylık 150 çocuktan oluşmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak "Çocuklar İçin Biyofili Ölçeği" ve "Çocuklar İçin Empati Ölçeği (ÇEMÖ)" kullanılmıştır. Yapılan analizler sonucunda çocuğun biyofili seviyesi ile empati becerisi arasında yüksek düzeyde, olumlu bir ilişki olduğu bulunmuştur. Her iki ölçekte de elde edilen toplam puanların değişkenlere göre incelenmesi sonucunda çocukların biyofili seviyeleri doğada bulunma sıklığına göre anlamlı farklılık gösterirken; empati becerilerinin babanın yaşına göre anlamlı farklılık gösterdiği bulunmuştur.