65 yaş altı diyabetes mellituslu ve kardiyovasküler hastalık geçmişi olmayan hastalarda sodyum-glikoz kotransporter-2 inhibitörlerinin kardiyovasküler sistem üzerine etkisi

Amaç: Bu çalışmada, 65 yaş altı ve bilinen kardiyovasküler hastalığı olmayan tip 2 diyabetli bireylerde SGLT-2 inhibitörlerinin otonom sinir sistemi ve kardiyovasküler sistem üzerine erken etkilerinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Üç ay boyunca empagliflozin veya dapagliflozin kullanan hastalarda, 24 saatlik ritim holter ile kalp hızı değişkenliği, kalp hızı türbülansı, speckle tracking ekokardiyografi, yüzey elektrokardiyografi ve biyokimyasal parametreler karşılaştırmalı olarak analiz edilmiştir. Bulgular: Çalışmaya 52 hasta dahil edildi. Hastaların yaş ortalaması 53,04 yıl olup yaşları 36 ile 65 arasında değişmekteydi; %48,08'i erkekti. Hastaların %78,85'i empagliflozin (25 mg/gün), %21,15'i ise dapagliflozin (10 mg/gün) kullanmaktaydı. Hastaların ortalama diyabet süresi 3,64 yıl olarak saptanmıştır. Üç aylık tedavi sonrası, SDANN (p=0,036) ve LF gücü (p=0,020) anlamlı şekilde arttı; LF/HF oranında değişiklik izlenmedi (p=0,357). 24 saatlik ritim Holter analizine göre, minimum kalp hızı 1,86 bpm azaldı (p=0,039). Yüzey elektrokardiyografi ile ölçülen ortalama kalp hızı ise 4,26 bpm düşerek istatistiksel olarak anlamlı bulundu (p=0,007). Vücut ağırlığında 5,67±3,63 kg (p<0,001), vücut kitle indeksinde 2,07±1,27 kg/m² (p<0,001) ve HbA1c düzeyinde %1,11 (p<0,001) oranında anlamlı düşüş saptandı. Ayrıca, serum magnezyum düzeyinde 0,06±0,18 mmol/L'lik artış izlendi (p=0,014). Global longitudinal strain değerinde 2,23±2,55 birimlik anlamlı iyileşme kaydedildi (p<0,001). Elektrokardiyografik incelemelerde; QT interval süresi 16,23±21,42 ms (p<0,001), QTc Bazett 8,47±23,64 ms (p=0,012), QTc Fridericia 11,39±18,88 ms (p<0,001) ve QTc Hodges 8,76±18,64 ms (p=0,001) düzeyinde anlamlı uzamalar gösterdi. Sonuç: SGLT-2 inhibitörleri, diyabetik hastalarda otonom sinir sistemi fonksiyonları ve kalp hızı değişkenliği gibi parametreleri etkileyerek, kalp hızı değişimini ve düzenleyici etkisini göstermiş; kalp hızı değişkenliği, sol ventrikül mekanik fonksiyonlarında anlamlı iyileşmeler ve glisemik kontrol yanında otonom disfonksiyonun erken göstergeleri üzerine olumlu etkiler sağlayarak kardiyoprotektif etkilerini düşündürmektedir. Bununla birlikte, QT ve QTc interval uzamaları açısından dikkatli olunması gerektiği düşünülmektedir.