6698 sayılı kişisel verilerin korunması kanunu ve 2016/679 sayılı Avrupa Birliği Genel Veri Koruma Tüzüğü kapsamında kişisel verilerin yurt dışına aktarılması

İnternet ve teknolojik gelişmelerle kişisel verilerin yurt dışına aktarılmasının oldukça kolay hale gelmesi, kişilerin sahip olduğu temel hak ve özgürlüklerin sınırlarını zorlamaktadır. Yurt dışına aktarım ile kişisel veriler ülke sınırlarını aşacak şekilde paylaşılmakta, ilgili kişinin tâbi olduğu ulusal hukukun uygulama alanından çıkarılmaktadır. Verileri üzerindeki hâkimiyeti azalan ilgili kişinin haklarını kullanması, veri aktaranın ise veri güvenliğini sağlaması zorlaşmaktadır. Veri aktaran ile veri alanın farklı ülkelerde bulunması, farklı ülke hukuklarının uygulama alanlarını kesiştirmekte ve yetkili hukuk konusunda uyuşmazlıklara neden olabilmektedir. Türkiye'de 2016 yılında yürürlüğe giren 6698 sayılı Kişisel Verilerin Korunması Kanunu hazırlanırken AB'de uygulanan 95/46/EC sayılı Direktif hükümlerinden yararlanılmıştır. Ancak 2018'de Avrupa Birliği Genel Veri Koruma Tüzüğü'nün yürürlüğe girmesiyle beraber Direktif yürürlükten kalkmıştır. Türkiye'nin verilerin korunması alanında AB standartlarıyla uyumlu hale gelme hedefi, 6698 sayılı Kanun uygulanırken Tüzük hükümlerinin dikkate alınmasını gerektirmektedir. Çalışmamızda 6698 sayılı Kanun ve Tüzük kapsamındaki kişisel verilerin yurt dışına aktarılmasına ilişkin hükümler, Türkiye ve AB kapsamındaki yetkili makamların konuyla ilgili görüşlerine, rehberlerine ve kararlarına atıf yapılarak incelenecektir. 6698 sayılı Kanun'daki ilgili hükümler uygulanırken karşılaşılan sorunlar tespit edilecek ve Tüzük kapsamında çözüm önerilerinde bulunulacaktır.