7. sınıf öğrencilerinin RBC+C modeli bağlamında oran ve orantı konusundaki bilgi oluşturma süreçleri

Bu çalışmada yedinci sınıf öğrencilerinin oran ve orantı konusundaki bilgi oluşturma süreçlerinin RBC+C modeli bağlamında incelenmesi amaçlanmaktadır. Çalışma nitel araştırma yöntemlerinden biri olan durum çalışması olarak yürütülmüştür. Amaçlı örnekleme yöntemlerinden maksimum çeşitlilik yönteminin kullanıldığı bu çalışma, matematik başarı seviyeleri yüksek (2), orta (2) ve düşük (2) olmak üzere toplam 6 gönüllü 7. sınıf öğrencisi ile gerçekleştirilmiştir. Böylece her seviyeden öğrencinin bilgi oluşturma süreçleri incelenerek elde edilen verilerin çeşitlenmesi sağlanmıştır. Çalışmada veri toplama araçları olarak çevrimiçi platformda gerçekleştirilen klinik görüşmeler, görüşme sırasında kaydedilen video ve ses kayıtları, ekran görüntüleri ve öğrencilerin çözümlerinin bulunduğu yazılı dokümanlar kullanılmıştır. Uygulama süreci, öğrencilerin süreç içerisinde birbirleriyle etkileşim içinde olmaları ve problemlere ilişkin düşüncelerini sesli olarak ifade edebilmelerini sağlamak amacıyla ikişerli gruplar halinde gerçekleştirilmiştir. Gerçekleştirilen görüşmelerde öğrencilere öncelikle Ön Hazırlık Formu uygulanmış, sonrasında ise öğrencilerin bilgi oluşturma süreçlerini açığa çıkaracak problemlerden oluşan Orantı ve Doğru Orantı Bilgisini Oluşturma Sürecini İnceleme Formu ve Ters Orantı Bilgisini Oluşturma Sürecini İnceleme Formu uygulanmıştır. Veri analiz sürecinde görüşme sırasında kaydedilen video ve ses kayıtları yazılı metinlere dönüştürülmüş, öğrencilerin çözüm kağıtları ve ekran görüntüleri incelenmiştir. Elde edilen veriler RBC+C modeli bağlamında yorumlanarak betimsel olarak analiz edilmiştir. Çalışmanın sonucunda; başarı seviyeleri yüksek ve orta olan öğrencilerin, başarı seviyeleri düşük olan öğrencilere göre tanıma, kullanma, oluşturma ve pekiştirme eylemlerini daha kolay gerçekleştirdikleri görülmüştür. Öğrencilerin tanıma ve kullanma eylemlerini daha kolay bir şekilde gerçekleştirmesinde zihinlerinde önceden var olan bilgilerini doğru bir şekilde oluşturmuş olmasının etkili olduğu görülmektedir. Bunun yanı sıra başarı seviyeleri düşük olan öğrencilerin oluşturdukları bilgileri, karşılaştıkları farklı problem durumlarında tanıyıp kullanmada zorlandıkları belirlenmiştir. Ayrıca öğrencilerin ters orantı kavramını oluşturmakta ve anlamlandırmakta daha fazla zorlandıkları göze çarpmaktadır. Öğrencilerin karşılaştıkları zorlukların üstesinden gelebilmek için grup arkadaşları ile fikir alışverişinde bulundukları gözlemlenmiştir. Bilgi oluşturma süreçlerinde öğretmen tarafından verilen ipuçlarının ve akran etkileşimlerinin öğrencinin yeni kavramlara ulaşmasında etkili olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Okullardaki öğrenme ortamlarının farklı başarı düzeylerindeki öğrencilerden meydana geldiği göz önüne alındığında ileride yapılacak olan çalışmalar farklı başarı düzeylerindeki öğrenciler ile farklı konularda gerçekleştirilebilir. Anahtar Kelimeler: Bilgi oluşturma, soyutlama, RBC+C, oran, orantı