8-9 yaş grubu çocukların empatik eğilim, yaşam doyumu ve ebeveynlerinin kapsayıcılık işlevlerinin incelenmesi

Araştırma, 8-9 yaş grubunda yer alan çocukların empatik eğilim, yaşam doyumu ile ebeveyn kapsayıcılık işlevlerinin arasındaki ilişkiyi incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırmanın çalışma grubunu, gönüllü olarak katılmayı kabul eden 491 ebeveyn ve bu ebeveynlerin çocukları oluşturmaktadır. Araştırma verilerini toplamak amacıyla araştırmacı tarafından hazırlanan Kişisel Bilgi Formu, Ka-Si Empatik Eğilim Ölçeği Çocuk Formu (Ka-Si EEÖ), Yaşam Doyumu Ölçeği (ÇYDÖ) ve Ebeveyn Çocuk Kapsayıcı İşlevler Ölçeği (KİO) kullanılmıştır. Toplanan verilerin analizi için sosyal bilimler için uygun görülen bir veri analizi programı programı kullanılmıştır. Verilerin normal dağılma durumunu ortaya koymak amacıyla Kolmogorov-Smirnov ve Shapiro Wilk normallik testi uygulanmıştır. Araştırmanın problem cümlesine cevap verecek olan empatik eğilim, kapsayıcı işlevler ve yaşam doyumu ölçekleri ve alt faktörleri arasındaki ilişkiyi ortaya koymak amacıyla öncelikle normallik testi yapılmış ve normal dağılmaması nedeni ile Spearman Sıra Farkları Korelasyon yöntemi kullanılmıştır. Araştırmada yer alan alt problemleri çözümleyebilmek için non-parametrik yöntemlerden olan Mann- Whitney U Testi ile Kruskal-Wallis Testi uygulanmıştır. Katılımcıların empatik eğilimleri ile ebeveynlerin kapsayıcı işlevleri arasındaki ilişkiyi belirlemek amacı ile yapılan analiz sonucuna göre empatik eğilim ile ebeveynlerin kapsayıcı işlevleri alt boyutlarından Endişe-Ayrılığa Hassasiyet, ve Eş ile İlişkiler alt boyutu ile pozitif yönde, Kapsamayan İlişki boyutu ile negatif yönde anlamlı bir ilişki olduğu tespit edilirken Doyum Odaklılık ve Katı Kuralcı alt boyutu ile herhangi bir ilişkinin olmadığı tespit edilmiştir. Çocukların yaşam doyumu ile Eş ile İlişkiler ve Kapsamayan İlişki alt boyutları arasında pozitif yönde bir ilişki bulunurken, Endişe-Hassasiyet ve Doyum Odaklılık boyutları arasında herhangi bir ilişkinin olmadığı tespit edilmiştir. Araştırma kapsamında çocukların empatik eğilimi ve katılımcıların demografik özellikleri arasındaki farklılığa ilişkin analiz sonucuna göre çocuğun; anne ve babasının eğitim durumu, sembolik oyun oynama durumu, baba ile geçirdiği günlük süre, akademik başarısı düzeyi, yaşamın ilk yılında bakımının ebeveynin sağlama durumu, bir günde maruz kaldıkları ekran süresi ve çocukların empatik eğilimleri arasında anlamlı farklılığın olmadığı tespit edilmiştir. Fakat çocuğun; doğumda psikolojik bir travma yaşama durumu, okul öncesi eğitim alma durumu, anne ile geçirdiği günlük süre ve çocukların empatik eğilimleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılığın olduğu tespit edilmiştir. Çocukların yaşam doyumu ve katılımcıların demografik özellikleri arasındaki farklılığa ilişkin analiz sonucuna göre anne-baba eğitim durumu, travma yaşama durumları, anne-baba ile geçirilen süre, bakımının ebeveynlerin sağlama durumları, bir günde maruz kaldıkları ekran süreleri ile yaşam doyumu arasında anlamlı farklılığın olmadığı tespit edilmiştir. Fakat okul öncesi eğitim alma durumları, sembolik oyun oynama durumları ve akademik başarıları ile yaşam doyumu arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılığın olduğu tespit edilmiştir.