Edmund Spenser'ın The Faerie Queene'inde kadınların ve kadınlığın iğrençliği

Bu tezin amacı Edmund Spenser'ın The Faerie Queene (Peri Kraliçe) adlı eserinin "Book I: The Legend of the Knight of the Redcrosse, or Holinesse" (I. Kitap: Kızıl Haçlı Şövalyenin Destanı, ya da Kutsallık), "Book II: The Legend of Sir Guyon, or of Temperaunce" (II. Kitap: Sör Guyon'un Destanı, ya da Ölçülülük), ve "Book III: The Legend of Britomartis, or of Chastity" (III. Kitap: Britomartis'in Destanı, ya da İffet) bölümlerinde bulunan olumsuz kadın ve kadınlık temsillerini Julia Kristeva'nın, Powers of Horror: An Essay on Abjection (Korkunun Güçleri: İğrençlik Üzerine Deneme) (1982) eserinde kurduğu iğrençlik teorisinin ışığı altında incelemektir. Epik şiirin, ahlaki alegorinin ve Orta çağ romansının sıra dışı bir birleşimi olan eserde Spenser, iyilik ve kötülük temsili olan çok sayıda kadın karakteri ve kişileştirmelerini, ahlaki bir ikilem içerisinde yaratır. Anlatı, ahlak ve ahlaksızlık arasında süregelen fiziksel ve ruhani savaşlar ile ilerler ve ahlak sahibi karakterlerin ve kişileştirmelerin zaferleri aracılığıyla Spenser öğretici mesajlarını aktarır. Spenser'ın ulusçuluğu göz önüne alınarak, bu tez The Faerie Queene'in birinci, ikinci ve üçüncü bölümlerinde, I. Elizabeth'i, İngiliz Krallığını ve Prostestanlığı tehdit eden kadınların kötü veya ahlaksız olarak nitelendirildiğini ve bu kötü kadınların anneler ve "fahişeler" olarak gruplandırılabileceğini iddia eder. Kötü kadınların hem üreme-merkezli, hem de üreme-merkezli olmayan tüm cinsel faaliyetleri mide bulandırıcı, doğaya aykırı ve düşmanca temsil edilerek, bu kadınlar İngiltere'nin ahlaki yapısını bozmakla suçlanırlar. Bu tez bu tür kadın temsillerini incelerken Julia Kristeva'nın Korkunun Güçleri: İğrençlik Üzerine Deneme adlı eserinden yararlanır ve bu kadınların bedenine odaklanır. Spenser ve Kristeva'yı bağlayan nokta ise Spenser'ın kadınlardaki kötülüğü betimlerken kullandığı temsillerin Neoplatonizm ışığında yaratılmış olmasıdır. Neoplatonizm'e göre, bir bireyin fiziksel görünüşü içindeki ahlaki durumun bir ifadesidir. Spenser, The Faerie Queene'de Neoplatonizm'e uyar ve iğrenç olarak temsil edilen kötü kadın tasvirlerinde kullandığı alçaltıcı fiziksel ve fiziksel olmayan betimlemelerinde bedene odaklanır. Bu tez The Faerie Queene'i iğrençlik teorisi ışığında inceler ve Spenser'ın kötü kadınları iğrenç olarak betimlediğini ve yazarın bu kadınları ortadan kaldırarak beğenmediği kötü özelliklerin I. Elizabeth, İngiliz Krallığı ve Protestanlık ile çağrışımlarının engellendiğini iddia eder.