Kuzeybatı suriye'de bulaşıcı olmayan hastalıkları olan kişiler için sağlık hizmetlerine ve tedaviye erişilebilirlik

Giriş: Bulaşıcı olmayan hastalıklar (BOH'lar) dünya çapında önde gelen ölüm ve sakatlık nedenidir. Suriye'deki en kotu insani krizden on bir yıldan fazla süre geçmesine rağmen, Kuzeybatı Suriye'de BOH'larla ilgili ihtiyaçlara yanıt verilmesi hâlâ bir sorun teşkil ediyor. Bu araştırmanın amacı, Kuzeybatı Suriye'de bulaşıcı olmayan hastalığı olan kişilerin sağlık hizmetlerine ve tedaviye erişilebilirliğini değerlendirmektir. Yöntem: Kesitsel bir çalışmadır. BOH'leri olan insanlar arasında gerçekleştirildi. Bir veya daha fazla kardiyovasküler hastalığı, diyabeti, kanseri veya kronik obstrüktif akciğer hastalığı olan kişiler dahil edildi. Halep ve İdlib vilayetlerinden, kamplardan veya kampların dışından insanlar dahil edildi. Veriler, 1-30 Kasım 2022 tarihleri arasında yüz yüze görüşmeler yoluyla toplanmıştır. Bulgular ve sonuç: Sonuçlar 674 katılımcıdan elde edildi. Çoğunluk (%80,9) 45 yaş üstü, ortalama 55,6 yaş grubundandı. Katılımcıların %52,8'i kadındı. Çalışma grubu arasında kardiyovasküler hastalıklar en baskın BOH (%68,2), ardından diyabet (%45,1), kronik obstrüktif akciğer hastalığı (%11,6) ve kanser (%1,8) olup, katılımcıların (%25,8) birden fazla BOH bildirmiştir. Sabit halk sağlığı tesisleri (%60,5) ve eczaneler (%18,5) erişilebilir sağlık ortamlarının en yaygın türüydü. Bulgularımız, İdlip'teki katılımcıların sağlık hizmetlerine erişme olasılığının Halep'e kıyasla 6,5 kat daha fazla olduğunu gösterdi (p=0000). Kamp içi ve kamp dışı sakinler arasında sağlık hizmetlerine erişim açısından istatistiksel bir anlamlılık bulunmamakla birlikte, kamp içi sakinlerin sosyal yardım sağlık hizmetlerine erişim olasılığı 1,5 kat daha fazlaydı (p=0,020). Çalışan katılımcıların sağlık hizmetlerine erişme olasılıkları işsiz katılımcılara göre 2 kat daha fazlaydı (p=0.015). Geliri giderinden 3 kat daha fazla olan katılımcıların sağlık hizmetlerine erişim oranı, geliri giderinden az olan katılımcılara göre (p=0,000). Çalışan katılımcıların sağlık hizmetlerine erişme olasılıkları işsiz katılımcılara göre 2 kat daha fazlaydı (p=0.015). Geliri giderine eşit veya daha fazla olan katılımcıların sağlık hizmetlerine erişim oranı, geliri giderinden az olan katılımcılara göre 3 kat daha fazladır (p=0,000). Ankete katılan BOH'lardan herhangi birine sahip olmak, yanıtlayanların gerekli hizmetleri (ve özellikle ücretsiz ilaçları) alma olasılığını azalttı, en büyük etki kanserli katılımcılar için oldu. Sağlık hizmetlerinin kendisinin bulunmaması (p=0,000), mevcut hizmetler hakkında bilgi eksikliği (p=0000), sağlık ortamına ulaşım için mesafe/ulaşım maliyeti (p=0,015), hizmet/ilaç maliyeti (p=0,000), güvenlik nedenleri (p=0,013) ve sağlık hizmeti sunucularına güvensizlik, kültürel nedenler ve engel diller gibi diğer nedenler (p=0,000) sağlık hizmetlerine erişimde engel olarak belirlendi.