Açık teknik septorinoplastide nazal tip projeksiyon ve rotasyonunu arttırmak amacıyla kullanılan cerrahi tekniklerin karşılaştırılması

AMAÇ: Bu çalışmada açık teknik septorinoplasti cerrahisinde nazal tip projeksiyon ve rotasyon yetersizliğini düzeltmek amacıyla kullanılan iki farklı teknik olan sütür ve greft tekniklerinin tip projeksiyonu ve rotasyonunu attırmadaki etkinlikleri değerlendirildi. GEREÇ: Nazal tip projeksiyon ve rotasyon yetersizliği nedeniyle primer açık teknik septorinoplasti cerrahisi yapılan 89 hastanın bilgileri retrospektif olarak incelendi. Cerrahi sırasında kullanılan tekniklere göre hastalar beş gruba ayrıldı. Grup 1; transdomal sütür kullanılan 42 hasta, Grup 2; projeksiyon kontrol sütürü kullanılan 10 hasta, Grup 3; lateral krural çalma sütürü kullanılan 13 hasta, Grup 4; onlay tip grefti (cap, peck) kullanılan 14 hasta ve Grup 5; kalkan greft kullanılan 10 hastadan oluşmakta idi. Çalışmaya dahil edilen tüm hastaların preoperatif ve postoperatif 1, 3, 6, 12, 36, 60. aylarda aynı cerrah tarafından fotoğraf çekim kuralları göz önüne alınarak çekilen fotoğrafları incelendi. Hastaların sağ lateral fotoğrafları üzerinde nazal tip projeksiyon ve rotasyonunu değerlendirmek için Nazolabial açı, Nazofrontal açı, Tip açısı, Nazofasiyal açı, Byrd-Hobar oranı, Simons oranı, Goode oranı, Crumley-Lancer oranı ve Powel-Modifiye-Baum oranı ölçüldü. Ölçümler imagej isimli program yardımıyla yapılarak kaydedildi. BULGULAR: Grupların hiçbirisinde nazofrontal açı ölçümlerinde preoperatif ve postoperatif 1, 3, 6, 12, 36, 60. aylarda çekilen fotoğraflarında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık saptanmadı (p>0,05). Postoperatif birinci yıldaki fotoğraflar değerlendirildiğinde Nazolabial açı ve Tip açı ölçümlerinde, grupların hepsinde istatistiksel olarak anlamlı bir artış saptandı (p<0,05). Nazofasiyal açı ölçümlerinde sadece Grup 1, 2 ve 3'de, Byrd-Hobar oranında Grup 1, 2, 3 ve 4'de, Goode oranında Grup 1 ve 2'de, Crumley- Lancer oranında sadece Grup 2'de istatistiksel olarak anlamlı artış saptandı. Simons oranı ölçümlerinde sadece Grup 1, 2 ve 3'de, Powel-Modifiye-Baum oranında ise Grup 1, 3 ve 4'de istatistiksel olarak anlamlı bir azalma saptandı (p<0,05). Postoperatif 36 ve 60. aylardaki fotoğraflar değerlendirildiğinde ise Nazolabial açı ölçümlerinde Grup 1, 2 ve 4'de sadece 36. ay ölçümlerinde, Tip açısı ve Byrd- Hobar oranı ölçümlerinde Grup 1'de 36 ve 60. ay, Grup 2 ve 4'de sadece 36. ay ölçümlerinde, Nazofasiyal açı ölçümlerinde Grup 4'de sadece 36. ay ölçümlerinde, Simons oranı ölçümlerinde Grup 1'de sadece 36. ay ölçümlerinde, Goode oranı ölçümlerinde Grup 1'de sadece 36 ve 60. ay ölçümlerinde, Powel-Modifiye-Baum oranı ölçümlerinde Grup 1'de sadece 60. ay ölçümlerinde istatistiksel olarak anlamlı farklılık saptandı (p<0,05). Crumley-Lancer oranı ölçümlerinde ise postoperatif 36 ve 60. aylarda grupların hiçbirisinde istatistiksel olarak anlamlı farklılık saptanmadı (p>0,05). SONUÇ: Nazal tip projeksiyonu ve rotasyonunu arttırmak amacıyla kullanılan sütür tekniklerinin ve greft tekniklerinden onlay tip greftinin postoperatif 12. ay ölçümlerinde tip projeksiyon ve rotasyonu üzerine etkili yöntemler olduğu istatistiksel olarak saptanmıştır. Postoperatif 36. ayda yapılan karşılaştırmada sütür tekniklerinden transdomal sütür ve projeksiyon kontrol sütürlerinin, greft tekniklerinden onlay tip greftinin tip projeksiyon ve rotasyonu üzerine etkili olduğu ve postoperatif 60. ayda yapılan karşılaştırmada ise tüm teknikler içerisinde yalnızca transdomal sütürün nazal tip rotasyonu ve projeksiyonu üzerine etkili olduğu gözlenmiştir. Bu sonuçlarla, tip rotasyon ve projeksiyonunu arttırmak için kullanılan yöntemleri değerlendirmek amacıyla daha uzun süreli hasta takiplerinin yapıldığı, daha geniş vaka serilerinden oluşan çalışmalara ihtiyaç olduğu düşünülmektedir.