Adheziv kapsülitli hastalarda oral prednizon veya ultrasonografi eşliğinde glenohumeral eklem içine uygulanan kortikosteroid tedavisinin etkinliği ve aksiller (inferior) poş kalınlıkları bakımından değerlendirilmesi

Amaç: Adheziv kapsülit (AK)'li hastalarda oral prednizon veya ultrasonografi eşliğinde glenohumeral eklem içine uygulanan kortikosteroid tedavisinin etkinliği ve aksiller(inferior)poş kalınlıkları bakımından değerlendirilmesi. Gereç ve Yöntem: Çalışmamıza 18-65 yaş aralığında omuz eklem hareket kısıtlığı ve ağrılı klinik ön tanısı AK olan 48 hasta dâhil edildi. Bireyler randomize olarak enjeksiyonve oral grupolmak üzere ikiye ayrıldı. Tüm bireylerin demografik bilgileri alındıktan sonra randomizasyon şeması ile belirlenen birinci grubaUSG eşliğinde glenohumeral enjeksiyon ile 3 ml %2 prilokain ve 1 ml 20 mg triamsonolon hekzasetenoid karışımı, diğer grubaoral prednizon0.5 mg/kg dozdan başlanıp 5'er gün 4 mg'lık dozlarda azaltıldı. Her iki gruba da aynı zamanda fizik tedavi başlandı. 3 haftalık egzersizuygulaması sonrası hastalar ev egzersizleri ile devam etti. Çalışmaya başlandığı gün ve 6.haftada SPADI anketi, gonyometrik aktif ve pasif EHA ölçümleri ve ultrasongrafik değerlendirme ile aksillerpoş kalınlık ölçümleri (AR)yapıldı. Bulgular: Çalışmanın steroid enjeksiyonu grubuna yaş ortalaması 55.16±6.39 yılolan 24 hasta ile oral prednizon grubuna ise yaş ortalaması 55.37±8.1yıl olan 24 hasta dâhil edilmiştir.Çalışmamıza katılan her iki grup hastada tedavi öncesi ve sonrası pasif-aktifolarak belirlenen fleksiyon, abdüksiyon, ekstansiyon, internal ve eksternal rotasyon ortalama değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı fark tespit edildi (p<0.05) Steroid enjeksiyonu yapılan hastalarda tedavi sonrası aktif ve pasif fleksiyon, abdüksiyon, ekstansiyon, internal ve eksternal rotasyon değerlerinin oral steroid alan hastalara göre pozitif yönde daha anlamlı bir artış olduğu saptanmıştır (p<0.05). Enjeksiyon grubunda USG ile ölçülen inferior poş ortalama değeri tedavi öncesi (3.91±0.47) iken tedavi sonrası (2.50±0.39) olarak hesaplandı.Oral tedavi grubunda USG ile inferior poş ölçüm ortalama değeri tedavi öncesi 3.65 (3.65±0.65) iken tedavi sonrası 2.6 (2.76±0.69) olarak hesaplandı. Steroid enjeksiyonu ile oral tedavi alan hastalar arasında tedavi sonrası USG ile bakılan poş kalınlık ölçümleri bakımından istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmadı (p>0.05). Sonuç: Bu verilere dayanarak, AK hastalarında steroid enjeksiyonu+FTR grubunda daha belirgin olmak üzere her iki grupta omuz ağrı anketinde azalma ve pasif-aktif eklem hareket açıklığında fleksiyon ve abduksiyonda bariz olarak artış olmuştur. Tedavi sonrası her iki grupta da USG ile aksiler poş kalınlığı değerleri azalmasına rağmen birbirine kıyaslandığında farklılık yoktu. Adheziv Kapsülit tanı ve tedavisinde ultrasonografinin bir kriter olacağı umuduyla daha büyük gruplarla yeni çalışmalara ihtiyaç vardır.