Adliye sarayının İzmit Arkeoloji Müzesi olarak değerlendirilmesi

IIIÖZETİzmit Kemalpaşa Mahallesi, 4 pafta, 219 ada, 1 parselde yer alan ve 1950' li yılarda inşaedilen eski adliye binası bu satırların yazarı tarafından arkeoloji müzesi olarak önerilmiştir.Tez çalışması olarak alınan bu konu altı ayrı bölüm içinde değerlendirilmiştir. Birincibölümde ? Giriş?, ikinci bölümde ?Çağdaş Müzelerin İşlevleri? anlatılmıştır.Üçüncü bölümde ?İşlevini Yitirmiş Binaların Yeniden Kullanılması? irdelenmiş, bubölüm başlığı ile ilişkili arkeoloji müzeleri örneklerinden yurt içinde Tekirdağ ArkeolojiMüzesi, İstanbul Arkeoloji Müzeleri, Sakarya Arkeoloji Müzesi binaları gezilmiş,incelenmiş, fotoğrafları çekilmiştir.Dördüncü bölümde ?İzmit? başlığında İzmit tarihi yeni bir araştırma ile ele alınmış,İstanbul Alman Arkeoloji Enstitüsü kütüphanesi, Türk Tarih Kurumu kütüphanesi, İstanbulArkeoloji Müzeleri kütüphanesinde kent tarihi ile ilgili yayınlar incelenmiş, çevirileryapılmıştır. İzmit Müze Müdürlüğü yapmış eski müdürlerle görüşülmüştür. İzmit Müzesiarkeolojik eserleri incelenmiş, envanter defteri kayıtları araştırılmış, arkeolojik eser listesiçıkarılmıştır. Arkeolojik eserlerin müzeye geliş şekillerine göre incelenmiş, ortaya çıkanistatistik rakamlar grafiklendirilmiştir. Adliye binası planı araştırılmış, plan ile bağlantılıolarak yapı yerinde detaylı bir şekilde mimar ve inşaat mühendisi ile birlikte incelenmiştir.Eski binada yapılabilecek ve yapılamayacak değişiklikler saptanmıştır. Yine adliye binasınınvar olan birimleri çok az değişiklikler ile arkeoloji müzesi birimlerine çevrilmiştir.Beşinci bölümde ?Arkeolojik Eserlerin Sergilenmesi? irdelenmiştir. Bu bölümde İzmitMüze Müdürlüğü arkeolojik eser koleksiyonu incelenmiş, müze uzmanları ile tahminisergilenecek ve depoda kalacak eserler seçilmiştir. Sergi salonları değerlendirilmiş, ısı, ışıkve nem kontrolü bağlamında aydınlatma armatürleri seçilmiş, ısıtma sistemi seçilmiş vepencerelerden gelebilecek fazla ışığın kontrolü açısında ışığı kontrol altında tutacak önerilersunulmuştur. Sergileme malzemeleri planlanmış, vitrin dolapları, eser kaideleri, vitrinler,etiketler seçilmiştir. Arkeolojik, özellikle heykeltıraşlık eserlerin sergilenmesi ile ilişkiliolarak yurt içinde İstanbul Arkeoloji Müzeleri, Tekirdağ Arkeoloji Müzesi, Bursa ArkeolojiIVMüzesi ve Sakarya Arkeoloji Müzesi gezilmiş, sergi salonları incelenmiştir. Almanya'daMünih kentinde Glyptothek ve Antikensammlungen, Regensburg kentinde RegensburgMüzesi sergi salonları incelenmiş fotoğraflar çekilmiş, katalog ve kitapları temin edilmiştir.Tez altıncı bölümü olan ?Sonuç? bölümünde, eski adliye binası örneğinde olduğu gibieski binalara yeni fonksiyonlar verilerek birçok müzesiz kente arkeoloji müzelerikazandırabileceği konusu ifade edilmiş, ayrıca bu bölümde Türkiye'deki müzecilik iledevletin ve hükümetlerin kültür politikalarına değinilmiştir.