Aile içi ilişkilere kötülük kuramı üzerinden bakmak

Kötülük, düzenin karşısında yer alarak kaosu içeren aynı zamanda tüm varlıklarda yıkıcı bir etkiye sahip olan bir olgu olarak tanımlanabilir. Kötülük olgusunu ilk tartışmaya açan filozoflardan biri Epiküros'tur. Epiküros, kötülüğe ilişkin yaklaşımı, Tanrı'yı merkeze koyarak ifade etmiştir. İslam düşünürlerinin başında gelen Gazali, kötülüğün iyilikle maskelenebileceğini ifade etmektedir. Bu görüşlerden farklı olarak İbni Meymun, kötülüğün kökenini yoklukla ilişkilendirerek ölüm ve hastalık üzerinden ele almaktadır. Bu bağlamda Âdem Peygamber ile eşi Havva'nın çocukları olan Habil ve Kabil arasında kıskançlık, kindarlık ve nefret gibi duygular sonucunda cinayet işlenmesi, kötülüğe yönelten bir etken olarak görülmektedir. Bununla birlikte kötülük olgusu din, edebiyat, felsefe, sosyoloji ve psikoloji gibi farklı disiplinlerin yaklaşımlarında da ele alınmıştır. Bu bağlamda tez, kötülük olgusunu ve ailedeki yansımasını Tosya örneği üzerinden ve saha çalışması ile sorunsallaştırmayı amaçlamaktadır. Bu çalışmada yorumlayıcı desen üzerinden fenomonolojik yaklaşım kullanılmıştır. Fenomonolojik yaklaşım çerçevesinde nitel araştırma yöntemi kullanılmıştır. Araştırma örneklemi Tosya ilçesinde yaşayan 30 yaş ve üstü 15 katılımcı ile oluşturulmuştur. Böylece çalışma, tarihsel süreç içerisinde kötülük olgusunun ortaya çıkışı çeşitli gelişmeler ve kuramlar ışığında incelemiştir. Bulgulardan elde edilen sonuçlara göre kötülük, toplumsal ve ahlaki değerlerde ataerkil yapıdan kaynaklanmaktadır. Bununla birlikte aile içerisindeki kötülüklerde sorumsuzluk, ihanet vb. davranışlar ön plana çıkmıştır. Anahtar kavramlar: Kötülük, Aile, Aile içi ilişkiler