Akdeniz üniversitesi tıp fakültesi tıpta uzmanlık öğrencilerinin genel empati düzeyleri ile hekimlik empati becerilerinin karşılaştırılması

Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Tıpta Uzmanlık Öğrencilerinin Genel Empati Düzeyleri İle Hekimlik Empati Becerilerinin Karşılaştırılması Bu çalışmanın amaçları; 1) tıpta uzmanlık eğitimi yapan hekimlerde klinik empati düzeylerinin saptanması; 2) hasta-hekim iletişiminde ve sağlık hizmeti sunumunun kalitesinin artırılmasında çok önemli bir yere sahip olan empatinin uzmanlık eğitimi boyunca değişiminin değerlendirilmesidir. Kesitsel tipte planlanan çalışmanın evrenini Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi'nde öğrenim göre tıpta uzmanlık öğrencileri oluşturmuştur. Araştırma kapsamında, Dahili ve Cerrahi Tıp Bölüm Başkanlıklarında yer alan Anabilim Dallarında uzmanlık eğitimi gören 1-4. yıl asistanı hekimlerden, her uzmanlık senesinden en az 30'ar kişi (5.sene asistanlardan 10'ar kişi) olmak üzere toplam 262 asistan hekime ulaşılmıştır. Veriler, 01.09.2019 – 31.12.2019 tarihleri arasındaki 4 aylık sürede araştırmaya katılmaya gönüllü olan hekimlere yüz yüze anket görüşmesi yoluyla uygulanarak toplanmıştır. Araştırmaya toplam katılan 262 kişi katılmıştır. Toronto Empati Ölçeği (TEÖ) puan ortalaması 52,08±6,16; Jefferson Empati Ölçeği (JSPE-HP) puan ortalaması ise 74,75±9,85 olarak bulunmuştur. TEÖ puanlarının kadınlarda erkeklere göre, 35 yaş ve üzeri hekimlerde 24-29 yaştakilere göre, 4 ve 5. yılındaki asistan hekimlerde 1 ve 2. yılındaki hekimlere göre istatistiksel olarak anlamlı derecede daha yüksek olduğu saptanmıştır. JSPE-HP puanlarının ise, 35 yaş ve üzeri hekimlerde 24-29 yaştakilere göre istatistiksel olarak anlamlı derecede daha yüksek olduğu saptanmış olup, asistanlık yılına göre anlamlı bir fark saptanmamıştır. TEÖ puanlarının, dahili uzmanlık alanında yer alan, son 1 yıl içerisinde olumsuz bir olay yaşayan asistan hekimlerde, cerrahi uzmanlık alanında yer alan ve olumsuz bir olay yaşamayanlara göre istatistiksel olarak anlamlı derecede daha yüksek olduğu tespit edilmiştir. Buna karşın JPSE-HP puanlarının ise; dahili uzmanlık alanında yer alan, çalışma ortamından memnun olan, haftalık çalışma saati 40 saat ve altında olan, kendisinin kronik bir hastalığı bulunan asistan hekimlerde, bulunmayanlara göre istatistiksel olarak anlamlı derecede daha yüksek olduğu saptanmıştır. Her iki ölçek (TEÖ ve JSPE-HP) puanlarının da asistanlığı süresince hasta veya hasta yakınları tarafından sözlü veya yazılı olarak şikayet edilme, mahkemeye verilme vb. bir durum yaşayan asistan hekimlerde, bu şekilde olumsuz bir durum yaşamayanlara göre istatistiksel olarak anlamlı derecede daha düşük olduğu bulunmuştur. Asistan hekimlerde genel empati düzeyi nispeten sabit kalırken klinik empati düzeyleri asistanlık süresi uzadıkça düşmektedir. Asistanların klinik empati düzeylerinin düşük olması asistanlık eğitim sürecinin yeniden değerlendirilmesi ve asistanların klinik empati düzeylerini artıracak girişimlerin planlanması gerektiğini göstermektedir. Anahtar Kelimeler: Empati, Tıpta Uzmanlık Öğrencisi