Aktif üveit atağı esnasında ve iyileşme döneminde serum karbonik anhidraz ı-ıı otoantikor düzeyleri

Amaç: Karbonik anhidraz I ve II (KA-I ve KA-II) enzimlerine karşı oluşan otoantikorlarının üveit etiyopatogenezdeki rollerini ve bu otoantikorların üveit tanı ve takibindeki önemini araştırmak.Materyal ve Metod: Bu çalışma Karadeniz Teknik Üniversitesi Tıp Fakültesi Göz Hastalıkları Anabilim Dalı Uvea-Behçet Biriminde Ocak 2009 ? Haziran 2010 tarihleri arasında gerçekleştirildi. Aktif üveit atağı tanısı konulan 64 hasta ile sağlıklı bireylerden oluşan 43 kontrol grubu çalışmaya dahil edildi. Hastaların üveit tanısı aldıkları ilk muayenelerinde ve klinik olarak tam düzelme kriterlerine sahip oldukları son muayenelerinde elde edilen serumlarından KA-I ve KA-II enzimlerine karşı gelişen otoantikor düzeyleri ölçüldü.Bulgular: Çalışmadaki 28'i kadın (%43,8), 36'sı erkek (%56,3) toplam 64 aktif üveitli hastanın yaş ortalaması 40,03±10,23 (14-68) idi. Çalışmadaki sağlıklı kontrol grubunun ortalama KA-I otoantikor seviyeleri 0,2671±0,1434 ABSU idi. Hasta grubunda ise tedavi öncesi KA-I otoantikorları ortalama 0,4078±0,2870 ABSU, tedavi sonrası ortalama 0,3300±0,2326 ABSU idi. Kontrol grubuna ait ortalama KA-II otoantikor seviyeleri 0,2735±0,1131 ABSU iken tedavi öncesi hasta grubunun ortalama KA-II otoantikor seviyeleri 0,3632±0,2604 ABSU, tedavi sonrası 0,3849±0,2068 ABSU olarak ölçüldü. Çalışmadaki KA-I ve KA-II otoantikorlarının hasta grubunda tedavi öncesi dönemde kontrol grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksek olduğu görüldü. Tüm klinik bulguların kaybolduğu dönemdeki KA-II otoantikorlarının kontrol grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı ölçüde yüksek olduğu, KA-I otoantikorlarının ise kontrol grubu ile anlamlı bir farklılık sergilemediği görüldü. Çalışmaya katılan hastaların tedavi ile KA-I ve KA-II otoantikor değerlerinde gelişen değişikliğin istatistiksel olarak anlamlı olmadığı görüldü.Sonuç: KA-I ve KA-II enzimlerine karşı gelişen otoantikorlar üveit atağı geçiren hastalarda sağlıklı kontrol grubuna göre anlamlı bir biçimde yüksek tespit edilmiştir. Bu bulguların önemini belirlemede daha geniş katılımlı ve uzun takip süreli, ileri çalışmalar gerekmektedir.