Akut myeloid lösemi hastalarında indüksiyon kemoterapisinin lösemi ilişkili anemiye etkisi

Çınar, OE. Akut Myeloid Lösemi Hastalarında İndüksiyon Kemoterapisinin Lösemi İlişkili Anemiye Etkisi. Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi, İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı Uzmanlık Tezi, Ankara 2018 Amaç: Çalışmanın temel amacı akut myeloid lösemi tanısı ile izlenen hastaların AML alt tiplerine ve aldıkları tedavilere göre lösemi ilişkili anemilerinin nasıl seyrettiği, prediktif değerinin olup olmadığının araştırılmasıdır. Gereç ve Yöntem: Çalışma kriterlerine uyan 276 hasta ile yapılan araştırma için hastaların elektronik kayıtları kullanılarak retrospektif gözlemsel bir kohort modeli oluşturuldu. Hastalar sekonder AML, APL ve APL dışı olmak üzere üç gruba, verilen tedaviler intensif ve non-intensif indüksiyon kemoterapileri ve destek tedavisi olarak üç gruba ayrıldı. Hastaların tanı anındaki hemoglobin değerleri, ilk kürün bitmesini takiben bir ay içindeki maksimum hemoglobin değerleri ve remisyon durumları kaydedildi. Bulgular: Tanı anındaki hemoglobin değerleri ortalama 8.5 gr/dL (6.4 – 14.4,  1.7) ölçüldü. Hastaların AML tiplerine göre, tanı anındaki hemoglobin değerleri açısından gruplar arasında anlamlı fark bulunmamakla birlikte sekonder AML alt grubunda tanı anında Hb değerinin daha düşük olduğu görüldü (p = 0.082). İndüksiyon kemoterapisi sonrası Hb değerleri açısından tedavi grupları arasında belirgin farklılık saptandı (p < 0.001) ve en yüksek değerler sırasıyla intensif rejim alarak tam remisyona giren, intensif rejim alarak remisyon elde edilemeyen ve non-intensif tedavi alan hastalarda elde edildi. Tam remisyona girme durumuna etki eden değişkenler lojistik regresyon yardımıyla çok yönlü incelendiğinde; tanı anındaki Hb değerinin artmasının remisyon olasılığının arttırdığı görüldü [p = 0.047, OR = 1.13 (%95 GA 1.07 – 1.24)]. Sonuçlar: Anemi, AML'nin prezentasyon belirtilerinin altında yatan en önemli bulgudur ve pek çok mekanizma ile ortaya çıkmaktadır. AML hastalarında indüksiyon kemoterapisi lösemi ilişkili anemiyi olumlu etkilemektedir ve bu etki tam remisyon sağlanamasa dahi kemik iliğdeki lösemik blastların kemoterapötiklerle deplesyonu sayesinde olmaktadır. Hb konsantrasyonundaki artış miktarı tam remisyon sağlanması açısından bilgi vericidir ve tanı anındaki hemoglobin değeri düştükçe tam remisyon ihtimali azalmaktadır. Anahtar Kelimeler: Akut myeloid lösemi, lösemi ilişkili anemi, indüksiyon kemoterapisi