Akut myeloid lösemi olgularının retrospektif değerlendirmesi

Amaç: Bu çalışmamızda, merkezimizde AML tanısı ile takip edilen hastaların demografik, klinik, laboratuvar, sitogenetik, moleküler genetik ve patolojik özelliklerini retrospektif olarak değerlendirmek; bu özelliklerin hastaların tedavi yanıtlarına, prognoza, genel ve hastalıksız sağkalım oranlarına etkilerini incelemek ve elde edilen bulgularla literatüre katkıda bulunmak amaçlanmıştır. Ayrıca, bir üçüncü basamak hastanesi olan Selçuk Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi veri tabanındaki verileri literatürle karşılaştırarak hastaların genel sağkalım sürelerini değerlendirmek de hedeflenmiştir. Hastalar ve Yöntem: Ocak 2016-Ekim 2024 tarihleri arasında Selçuk Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi'nde AML tanısıyla izlenen 100 hasta çalışmamıza dahil edilmiştir. Hastalara ait veriler, retrospektif olarak hasta yönetim bilgi sistemi üzerinden elde edilmiştir. Bulgular: Çalışmaya dahil edilen 100 AML hastasının yaş ortalaması 56,9 yıl olup, olguların %54'ü erkekti. Vakaların %89'u de novo, %11'i sekonder AML olarak sınıflandırılmış; sekonder AML hastalarının yaş ortalaması anlamlı şekilde daha yüksek bulunmuştur. Hastaların çoğunda (%63) en az bir komorbidite mevcuttu. Tanı anında hastaların %91'inde anemi, %90'ında trombositopeni, %49'unda nötropeni, %45'inde lökopeni saptandı. FAB sınıflamasına göre olguların %13'ü APL olup APL hastalarında nüks izlenmedi. Kemik iliği retikülin fibrozisi %47 hastada tespit edilirken, fibrozis dereceleri AML tipi, yaş, cinsiyet ve FAB ile ilişkili değildi. Remisyon indüksiyon tedavisi uygulanan 70 hastanın %78,6'sı remisyona girerken, APL hastalarının tamamında remisyon sağlandı. Remisyona giren hastalarda yaş ortalaması anlamlı düzeyde daha düşük, sağkalım oranı ise anlamlı düzeyde daha yüksekti. Tüm hasta grubunda ortalama genel sağkalım süresi 25,0 ay, hastalıksız sağkalım süresi ise 34,6 ay olarak belirlendi. Sağkalım analizlerinde 65 yaş altı hastalarda hem genel sağkalım hem de hastalıksız sağkalım süreleri, ileri yaş grubuna kıyasla anlamlı olarak daha uzundu. Cinsiyetin sağkalım ve tedavi yanıtı üzerinde belirgin bir etkisi saptanmadı. Nüks oranı %15 olup, nüks gelişen olgularda mortalite oranı daha yüksek bulundu. Allojenik kök hücre nakli yapılan hastaların yaş ortalaması, diğer hastalara kıyasla anlamlı şekilde daha düşüktü. Tartışma ve Sonuç: AML, nadir bir malignite olmasına rağmen, artan insidans oranı, yüksek mortalite ve kısa yaşam süresi nedeniyle önemli bir hastalıktır. Literatürde, genel sağkalım süresinin bölgesel olarak ciddi farklılıklar gösterdiği kanıtlanmış olup, bu durum AML hastalığında bölgesel çalışmaların önemini vurgulamaktadır. Çalışmamız, retrospektif çalışmaların kısıtlılıklarına rağmen, AML'yi daha iyi anlamak ve gelecekteki araştırmalara yol göstermek için temel bir kaynak sunmaktadır.