Examination of epidermal growth factor treatment in amatoxin induced hepatotoxicity

α-AMA içeren Amanita Phalloides mantarları, ölümcül mantar zehirlenmelerinin çoğundan sorumludur. EGF, hem mezodermal hem de ektodermal kökenli hücreler, özellikle keratinositler ve fibroblastlar üzerinde proliferatif bir etkiye sahiptir. Deneysel sonuçlara göre EGF'nin karaciğer toksisitesi üzerinde umut verici bir etkisi vardır. Bu çalışmanın amacı, α-AMA kaynaklı hepatotoksisitenin hem in vitro hem de in vivo modellerinde EGF'nin etkinliğini araştırmak ve bunu bilinen bir antidot olan Silibinin ile karşılaştırmaktır. Sitotoksisite ve oksidatif stres parametreleri HuH-7 hücre hattı üzerinde değerlendirildi. Bu çalışmada, değişen konsantrasyonlarda SIL (12.5, 25, 50 μM), EGF (1, 2, 4 μM) ve kombine SIL ve EGF tedavilerinin etkileri araştırıldı. Malondialdehit, glutatiyoton, katalaz ve süperoksit dismutaz düzeyleri ölçüldü. Projenin in vivo kısmında. α-AMA zehirlenme tedavisinde EGF etkinliği, Silibinin ile karşılaştırılarak bir in vivo hayvan modelinde değerlendirildi. 36 Balb-c erkek fare kullanıldı ve altı gruba ayrıldı. Gruplara α-AMA uygulandı ve her grup için belirlenen antidotlar uygulandı ve 48 saat gözlendi. Alkalin fosfataz, ALT, AST, GGT düzeyleri değerlendirildi. Deney sonunda karaciğer dokuları alındı ve Karaciğer Histolojik Hasar Skoru ve aktif kaspaz-3 seviyeleri değerlendirildi. EGF, MDA'yı SIL tedavisine göre daha fazla azaltmıştır. SIL ve EGF'nin kombinasyon tedavisi, yüksek EGF konsantrasyonuna benzer bir MDA profili gösterdi. Glutatyon, süper oksit dismutaz ve katalaz deneyleri, α-AMA maruziyetinin her parametreyi hafifçe azalttığını ve tedavi gruplarının doza bağlı bir şekilde etkinlik aralığında değiştiğini gösterdi. İn vivo çalışma sonuçları, hem karaciğer fonksiyon testlerinde hem de histomorfolojik analizde daha yüksek EGF dozunun (EGF1500) α-AMA ve EGF750 grubuna göre anlamlı derecede düşük olduğunu göstermiştir. EGF tedavisi α-AMA zehirlenmesinde ümit verici sonuçlar verdi. Yalnızca Silibinin ve Silibinin ve EGF kombinasyonu, karaciğer fonksiyon testlerini iyileştirmiştir ancak karaciğer dokusunu etkili bir şekilde tedavi edemediği gözlenmiştir. Bu nedenle, yüksek dozlarda EGF kullanımının α-AMA zehirlenmesine bağlı hepatotoksisitenin tedavisinde kullanılabileceği sonucuna varılabilir.