The design and evaluation of a virtual stage for amateur actors to practice their performance skills

Bu tez, sanal gerçeklik teknolojisinin amatör oyuncuların prova sırasında karşılaştıkları düzenli prova mekânı eksikliği, mekânsal farkındalık geliştirme fırsatlarının sınırlı olması ve karakter sürekliliğini sürdürme zorluğu gibi fiziksel sınırlamaları nasıl aşmalarına yardımcı olabileceğini araştırmaktadır. Araştırma, Özyeğin Üniversitesi Oda Tiyatrosu grubuyla yürütülmüş olup metin çalışması ve ezberlemeye odaklanan üç aşamalı bir süreci izlemektedir. Birinci aşamada araştırmacılar, oyuncuların prova süreçlerini prova günlükleri aracılığıyla incelemiştir. Bu bulgulardan yola çıkarak oyuna entegre edilen ve iki tur kullanıcı testinde değerlendirilen bir sanal gerçeklik prova aracı tasarlanmıştır. Görüşme verileri tematik analizle incelenmiş ve sanal gerçeklikte prova yapmaya ilişkin oyuncu içgörülerini yansıtan altı tema ortaya koymuştur. İkinci aşamada bu altı tema, Özü Oda Tiyatro kulübü aracılığıyla çalışma kriterlerini karşılayan amatör oyunculara sunulan bir anket formuna dönüştürülmüştür. Oyuncular temaları çevrim içi olarak en önemli olandan en önemsiz olana doğru sıralamıştır. Tema önem sıralamaları Borda Sayımı yöntemi kullanılarak analiz edilmiş ve etkileşimli ortam en öncelikli tema olarak ortaya çıkmıştır. Üçüncü aşamada, bu etkileşimli ortam teması etrafında üç oturumluk bir test ve tasarım döngüsü süreci tasarlanmış ve katılımcılardan gelen geri bildirimlerle mevcut prova aracı iyileştirilmiştir. Görüşme verileri yeniden tematik analizle incelenmiş ve beş yeni tema ortaya çıkmıştır. Üç aşamadan elde edilen bulgular, VR'ın metin çalışması ve ezberleme süreçlerini nasıl geliştirebileceğine dair önemli içgörüler sunmakta ve VR tabanlı metin ve ezber çalışmaları için gerekli tasarım öğeleri ile potansiyel araçları ortaya koymaktadır.