Amélıe Nothomb'un "Yağmuru Seven Çocuk", "Açlığın Biyografisi" ve "Kıran Kırana" adlı yapıtlarında özyaşam öyküsel izler

Beşeri bilimlerin gelişmesi ve edebiyatta kadın yazarların artmasıyla birlikte, özyaşamöyküsel tür dikkate değer bir şekilde gelişmeye devam etmiştir. Özyaşamöyküsel yazın kuramcısı Philippe Lejeune ile yetmişli yıllardan itibaren gelişimini sürdüren bu tür, günümüzde diğer yazın türleri içerisinde baskın bir rol oynamaktadır. Özyaşamöyküsel yazıyı tercih eden kadın yazarlarda kimlik arayışı söz konusudur. Bu yazıyı tercih eden pek çok kadın yazar gibi Amélie Nothomb da kimlik arayışında olan bir yazardır. Nothomb, ilk romanının yayınlanmasından itibaren büyük başarı elde eder. Frankofon edebiyatının en üretken kadın yazarlarından biri olan Nothomb, yapıtlarında sıklıkla kendisinden bahseder. Tezimizde, öncelikle özyaşamöyküsü ve diğer benzeri türleri ele alacağız. Daha sonra, Nothomb'un yaşamını göz önüne alarak neden bu yazın türünü yazmayı tercih ettiğini açıklamaya çalışacağız. Yazarın içinde bulunduğu ruh durumunu yapıtlarına nasıl yansıttığına ve tüm yaşadıklarının ciddiyetinden sıyrılıp durumunu adeta alaya alarak böylelikle yapıtlarına nasıl nükte kattığına tanık olacağız. Çoğu yapıtında özyaşamöyküsel türü tercih eden yazarın gerçek yaşamıyla oldukça benzerlik gösteren üç yapıtını özyaşamöyküsel açıdan analiz edeceğiz. Bu bağlamda, bu yapıtlarında sıklıkla yer verdiği kimlik, yalnızlık, ölüm ve beden konularına değinerek çalışmamızı noktalayacağız. Anahtar Kelimeler: Amélie Nothomb, özyaşamöyküsü, kimlik arayışı, yalnızlık, ölüm, beden.