Eğitim sistemi olarak Hegel'in hukuk felsefesi ilkelerinin analizi

Bu tezin amacı Hegel'in içkin olarak Hukuk Felsefesi İlkeleri'nde sistematik eğitim felsefesinin yapısını, kurallarını ve ana yönlerini sunduğunu göstermektir. Bu amaç kapsamında Hegel'in tüm felsefi projelerinin ve özellikle bu teze de konu olan Hukuk Felsefesi İlkeleri'nin insan bilincinin gelişimini ve dolayısıyla etkin, otonom ve kendi kendine karar verebilen bireye dönüşümünü açıklayan eğitimsel bir yapı içeriğinde sunulduğu iddiasını gösterebilmek hedeflenmiştir. Bu nedenle eğitim, Hegel'in de ısrarla belirttiği üzere insanın doğumdan başlayarak tüm hayatı boyunca kendi kendine yetebilen, sorgulayabilen, bağımsız muhakeme etkinliklerinin doğru ve makul başlangıç ve gelişimini sağlayan ve sürdüren bir sistem içerişinde değerlendirilmelidir. Bu çerçevede Hegel'in eğitim anlayışı Hukuk Felsefesi İlkeleri'nde içkin olarak ortaya koyduğu üzere insan aklı ve rasyonel gelişimini öznelden genele doğru giden ve onun Hukuk Felsefesi İlkeleri'nin gelişim anları ile benzer bir yapıda ilerlemesi gerekliliği üzerine dayandırılmıştır. Hegel'e göre eğitim üçlü bir yapıda ele alınmalıdır. Bu yapı içerisinde eğitim kapsamını belirleyen unsurlar yalnızca bireylerin kişisel ve moral gelişimleri çerçevesinde ele alınmayıp, sosyal çevre ve kurumların eğitimin ana unsurları olduğu göz önünde bulundurulmalıdır. Sosyal eğitim kişinin sosyal pratiklerini adil temeller ile gerçekleştirilmesinin sosyal düzen açısından önemi üzerine şekillenmektedir. Öte yandan Hegel'e göre kurum eğitiminin genel eğitim politikalarının ana unsuru olarak ele alınmasındaki amaç kuruların sosyal hayatın objektif olarak düzenlenmesinde ve dolayısıyla kişilerin hak ve özgürlüklerini yerine getirirken kurumların rolünü algılamasında imkan sağlamasıdır. Sonuç olarak Hegel'e göre insanın doğuştan sahip olduğu haklarını ve özgürlüğünü koruyabilmesi ancak yaşamın tüm unsurları göz önünde bulundurularak sistemleştirilen bir eğitim anlayışı ile mümkün kılınabilir.