Anamur yöresinde yetişen muzların muhafazasında değişik derim sonrası uygulamaların, raf ömrü, meyve kalitesi ve fizyolojisi üzerine etkileri

Ülkemizde yetiştirilen ve Anamur muzu olarak bilinen muzlardan `Dwarf Cavendish' ve `Grand Nain' çeşitlerinin derim sonrası fizyolojilerinin bilinmesi bu ürünlerin muhafazası açısından oldukça önemlidir. Muzlar bir çok üründen farklı fizyolojileri nedeni ile derim sonrası uygulamalara da farklı tepkiler vermektedir. Bu nedenle başarılı muhafaza için farklı derim sonrası uygulamaların farklı fizyolojik evrelerde kullanımları önem arzetmektedir. Bu çalışmada derim sonrası birçok üründe başarılı bir şekilde kullanılan 1-Methylcyclopropene, modifiye atmosfer paketi (MAP) ve potasyum permanganat uygulamaları ile bunların kombinasyonları yeşil ve 3 no'lu olgunluk aşamalarındaki muzlar üzerine etkileri belirlenmiştir. Uygulamalar yapıldıktan sonra olgunlaştırılan muzlarda 8 gün, yeşil muzlarda 40. güne kadar muhafazadan sonra 8 günlük raf ömrü süresince laboratuar analizleri yapılmış, hedef kitleye yönelik olarak duyusal paneller yürütülmüştür.Araştırma sonuçları 3 no'lu olgunluk aşamasındaki muzlarda MAP'ı tek başına veya bir başka uygulama ile birlikte kullanmanın ağırlık kayıplarını yaklaşık olarak yarı yarıya azalttığını göstermiştir (kontrol %5.20, MAP %2.99). MAP tek başına kullanıldığında derim sonrası kayıpları üzerine de etkili bulunmuştur (MAP %12.67, kontrol %24.13) 1-MCP'nin halihazırda 3 no'lu olgunluk aşamasındaki muzlarda kullanımı ekonomik değildir, yeşil muzlarda tek olarak uygulandığında sarı ve yeşil kontrastını normaldışı artırarak renklenme bozuklukları oluşturduğu görülmüştür. Yeşil muzlarda da MAP uygulaması tek başına ve kombinasyonlarda kullanıldığında ağırlık kayıplarını önemli ölçüde azalttığı tespit edilmiştir (MAP %3.50, kontrol %8.08). 1000ppm imazalil kullanımı derim sonrası kayıpları azaltmak için yeterlidir.