Anayasa ve uluslararası hukuk çerçevesinde kuvvet kullanımı

Kuvvet kullanımı egemenliğin belirgin bir göstergesidir. Birinci bölümde çalışmadaki önemi nedeniyle öncelikle egemenlik kavramı ele alınmıştır. Demokrasi olmadan egemenlik meşru olmaz. Bu temel prensip egemenliğin sahibinin millet veya halk olduğunu da göstermektedir. Egemenliğin kullanılmasında üç organ vardır. Bunlar yasama, yürütme ve yargı organıdır. İkinci olarak kuvvet kullanımı kavramı özellikle Birleşmiş Milletlerden önce ve sonra olmak üzere incelenmiştir. Daha sonra da egemenlik ve kuvvet kullanımı arasındaki ilişki ele alınmıştır. İkinci bölümde Anayasaya göre kuvvet kullanımında yetkili organlar ve bu organların yetkileri ele alınmıştır. Bu konudaki hukuki düzenlemeler net değildir. Özellikle Cumhurbaşkanı'nın yetkilerini nasıl kullanacağı ve başkomutanlık üzerine yapılan tartışmalar geniş bir biçimde ele alınmıştır. Anayasa'nın kuvvet kullanımı konusunda karar verecek organları uluslararası hukukla sınırlandırması nedeniyle uluslararası hukukta kuvvet kullanımına da değinilmiştir. Uluslararası hukuk devletin kuvvet kullanımı yetkisini sınırlar. Bu bağlamda Birleşmiş Milletler kararına dayanan kuvvet kullanımı, meşru müdafaa ve savaşa varmayan kuvvet kullanımları ele alınmıştır. Son bölümde Birinci ve İkinci Körfez Krizlerindeki kuvvet kullanımın yasallığı, Türk otoritelerinin kuvvet kullanımındaki davranışları yukarıda ele alınan prensipler çerçevesinde değerlendirilmiştir. Çıkarımlar sonuç bölümünde ifade edilmiştir