Ben Jonson'ın Volpone, William Shakespeare'in Macbeth ve James Shirley'nin The Bird in a Cage oyunlarında politik araç olarak hayvan imgelemi

Kültür ve edebiyat alanlarında hayvan çalışmaları, birçok farklı disiplin ve araştırmacı tarafından çoğunlukla incelenen bir konu olmuştur; ancak günümüzde hayvanlar, insanmerkezcilik ve anti-insanmerkezcilik üzerine fikirlere dikkat çeken ve insanların hayvan dünyasıyla olan bağlantısını derinlemesine inceleyen bilimsel bir yaklaşımın konusu haline gelmiştir. Buna göre, İngiliz Rönesans dönemi tiyatro oyunları dikkatle incelendiğinde, dönemin oyun yazarları arasında hayvan metaforları kullanımının, devlet, sınıf ve cinsiyet politikaları üzerine kendi fikirlerini beyan etmede oldukça popüler bir yöntem olduğu gözlemlenmektedir. Böylece, bu oyunlar, Rönesans döneminde insan ve hayvan kavramlarını anlamlandırmaya yönelik tarihi kaynak özelliği taşımanın yanı sıra oyun yazarlarının kendi çağlarının politik düzeni konusundaki düşüncelerini yansıtmak üzere hayvan metaforlarını ne denli etkin kullandıklarını gösterir niteliktedir. Bu tezin de amacı söz konusu dönemde yazılmış, hayvan metaforları kullanımı ve politik söylem arasındaki ilişkiyi sergileyen Ben Jonson tarafından yazılan (1572-1637) Volpone (1606), William Shakespeare tarafından yazılan (1564-1616) Macbeth (1606) ve son olarak da James Shirley tarafından yazılan (1596-1666) The Bird in a Cage (1632) oyunlarının incelenmesi yoluyla söz konusu yazarların aslında hayvan metaforları kullanımıyla, insanın diğer canlılardan üstünlüğü esasına dayanan Rönesans hümanizmini sorgulayan ve bu sebeple oyunların günümüz posthümanizm ilkelerine göre okunmasına olanak sağlayan özelliklerinin incelenmesidir. Bu sebeple İngiliz Rönesans tiyatrosuna orijinal bir yaklaşım sunan bu tez, incelenen yazarların, dönemin ulusal ve uluslararası boyutlarda toplumsal cinsiyet, sınıf veya ekonomi politikalarına dair sert politik eleştirilerine ışık tutan güçlü hayvan metaforlarının çözümlenmesini konu alır. Böylece bu çalışma, insan-hayvan hiyerarşisi üzerine kurulu bir düzen yerine ikisi arasındaki doğal ve ortak bir paydayı işaret eder. Anahtar Sözcükler Rönesans İngiliz Tiyatrosu, Post-hümanizm (İnsan-sonracılık), Hayvan Çalışmaları, Hayvan Metaforları, Politik Söylem