Anizotropi kavramından sayısala dönüşümler üzerinden mimari form üretimi

Tasarım süreci insanoğlunun varlığından itibaren başlayan bir süreçtir. Doğa kendi kendini tasarlayan, kusursuz işleyen bir mimari üretirken, insanoğlu bu kusursuzluk içinde kendine oyun alanları üretir. Yaratmak Tanrıya, bir üst bilince ya da doğaya özgü bir şeydir. İnsan somut nesneleri elbette ki yoktan var edemez ancak zihninde oluşan soyut yaratımları engelleyen bir yasa yoktur. Zihninde oluşan her şeye sahiptir ve tasarlayıp yaratabilir. Asıl mesele bunu nasıl üreteceğidir. Burada disiplinler arası çalışma ve doğadan esinlenme önemli bir rol oynar. Tasarımcının zihninde oluşan hayalin gerçekleşebilmesi için gereken gereçler, malzemeler ve sistemler de önemlidir. Tez kapsamında tasarımcının hayal gücünün sınırlarını genişletebileceğine inanılan disiplinler arası kavramların tasarım sürecine etkisi tartışılır. Bunun yanında işleyen geometri ve malzeme ilişkisinin de yaratım sürecine etkisine bakılmaktadır. Bu tezin ilk bölümünde, Bilgisayar Destekli Tasarım araçlarının kavramsal düşünce sisteminde çatışması ve disiplinler arası etkileşimli çalışma üzerinden okumalar yapılmıştır. Bu okumalar üzerinden tasarımın kısıtlamalarla ilerlediği düşünüldüğünde Bilgisayar Destekli Tasarımın dahil olduğu mimarlık pratiğinde kısıtlamaların etkisi kendini geometrik formda nasıl gösterir sorusu tezin genel akışına yön vermiştir. Dijital tasarım araçları form üretiminde bir vasıta görevi görmüştür. Bu durumda dijital tasarım araçları tasarımcıyı tasarımın çıkış noktasından kısıtlamalarıyla birlikte sonuca götüren bir iletken olarak düşünülmüştür. İkinci bölümünde ise tasarımın dili olan geometri kurma, genel geometri evrimi ve dönüşümler teorisi ana başlıkları altında genel olarak geometrinin doğanın oluşumunu çözme çabası incelenmiştir. Bu süreçte geometrinin evrimi ve parametrik tasarım sürecinin temellerine doğru akışkanlık aranmıştır. Bu bölümde geometrik süreç farklı teorilerle incelenmiştir. Süreç Öklit geometrisinden başlayarak karmaşık ve organik geometrilerin evrimini inceler. Form üretim sürecinde geometri kurma, malzemeden bağımsız olarak düşünülemez. Bu anlamda formun dönüşümü ve buna bağlı malzemenin evrimleşmesi nasıl bir etki yaratarak tasarımı etkiler sorusu üzerinden araştırmalar yapılmıştır. Malzeme konusu kapsamlı ve temel bir araştırma konusudur ancak bu bölümde malzemenin form üretiminde yaratacağı olasılıklar tartışılmıştır. Bu anlamda malzeme, geometri kurma ve bu iki kavram arasındaki dönüşüm incelenmiştir. Üçüncü ve dördüncü bölümde Dönüşümler Teorisi kapsamında ve malzeme de karşımıza çıkan Anizotropi kavramı üzerinden araştırmalar yapılmıştır. Bu iki kavramın mimari tasarım pratiğine etkisi ve sürecin getirdiği form üretme çalışmalarına katkıları araştırılmıştır. Malzeme biliminde karşılaşılan Anizotropi kavramı geometri kurmayı nasıl etkiler sorusu sorulmuştur. Tez kapsamında geliştirilen modeller, kavramın yaratıcı tasarım sürecine plastik geometri ve fikir olarak nasıl dönüştüğünü ortaya koyan bir çalışma olarak değerlendirilmiştir. Çalışmanın son bölümünde ise disiplinler arası kavramlar olarak ele alınan Dönüşümler teorisi ve Anizotropi kavramları üzerinden modeller üretilir. Bu modeller dijital tasarım araçlarından faydalanılarak üretilir ancak sistemden kesin cevaplar vermesi beklenilmemiştir. Sistemin açık uçlu olması yaratıcı oluşumları desteklemesi bu araçların kullanılmasında etkili olmuştur. Bu modelleri oluştururken kavramın form bularak kendini ifade etme meselesi ve kavramın formla dönüşümü önemli bulunmuştur. Tezin temel amacı yaratıcı tasarım sürecini tetikleyen disiplinler arası etkileşimin yaratıcı sistemlere ve geometriye etkisini araştırmaktır. Bu etkileşim kavramsal ve teknik olarak kendini gösterebilir. Disiplinler arası kavram geçişleri, yeni yaklaşımlar üretmede ve form oluşumlarında yaratıcı süreci tetiklemiştir. Çalışmanın genel ekseninde disiplinler arası kavramın mimari tasarım kurgusu içinde yeniden ele alınması ve bu durumun yenilikçi yaratımlar üretmesi hedeflenmiştir. Çalışma yenilikçi tasarım yaklaşımları kapsamında yeni bir model önermez, bunun yerine alternatif yorumlanabilir modeller çeşitliliği sunar. Bu durum başka bir disiplinden alınan kavramın tasarım disiplininde form bulması, kavramı somutlaştırmıştır. Farklı bir disiplindeki kavramı anlamak için kavramı biçimleştirmek ve geometriye bağlamak, kavramı anlamada yaratıcı bir teknik olarak görülmüştür ve yanında ürettiği farklı form oluşumlarıyla yaratıcı modellemeyi tetiklemiştir.