Anne medya aracılığı, çocukların algılanan iletişim becerileri ve anne çocuk iletişimi arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırma, anne medya aracılıkları ile 5-6 yaşındaki çocukların algılanan iletişim becerileri ve anne çocuk iletişimi arasındaki ilişkinin incelenmesini amaçlamaktadır. Gelişen dijital teknolojilerle birlikte çocukların medya ile etkileşimleri artmış; bu durum, annelerin medya kullanım pratiklerini ve aile içi iletişim dinamiklerini daha önemli hale getirmiştir. Bu bağlamda, çalışma çocukların algılanan iletişim becerileri üzerinde özellikle annelerin medya aracılığı rollerinin ve aile içi iletişim süreçlerinin etkisini ortaya koymayı hedeflemektedir. Araştırma ilişkisel tarama modeliyle desenlemiştir. Çalışmanın evrenini, Hatay ilinde okul öncesi eğitim kurumlarına devam eden 5-6 yaş grubundaki çocukların anneleri ve öğretmenleri oluşturmuştur. Örneklem, uygun örnekleme yöntemiyle belirlenmiş olup araştırmaya 97 anne ve öğretmen katılmıştır. Veriler; Demografik Bilgi Formu, Erken Çocukluk Ebeveyn Medya Aracılık Ölçeği, Anne-Baba-Çocuk İletişimi Değerlendirme Aracı ve 5-6 Yaş Grubu Çocukların İletişim Becerilerini Değerlendirme Ölçeği kullanılarak toplanmıştır. Araştırma bulgularına göre, annelerin medya aracılık tutumları ile çocukların algılanan iletişim becerileri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunmamıştır. Ancak, anne medya aracılığı ile anne-çocuk iletişimi arasında pozitif yönlü ilişki tespit edilmiştir. Bu durum, annelerin medya ile ilgili tutumlarının aile içi etkileşim süreçlerini desteklediğini, ancak çocukların iletişim becerilerinde doğrudan etkili olamayabileceğini göstermektedir. Bu sonuçlar, çocukların iletişim becerilerinin yalnızca annenin öğrenim düzeyi, medya kullanım süresi veya çocuk sayısı gibi yapısal-demografik değişkenlerle değil; ebeveynlik tarzı, medya içerikleriyle kurulan etkileşim biçimi ve duygusal iletişim kalitesi gibi daha derinlemesine faktörlerle şekillendiğini göstermektedir.