İhracat performansının belirleyicileri: Türk tekstil ve hazır giyim sektörü örneği

Sürekli olarak değişen küresel koşullar şirketleri ve uluslararası varlıklarını doğrudan etkilemektedir. Bu yüzden, şirketler durdukları pozisyon ve sahip oldukları kaynaklar bakımından kendilerini yeni risklerden uzak tutacak ve karşılaştırmalı olarak avantaj sağlayacak şekilde hareket etmelidirler. Bu çalışma Kaynak Temelli Yaklaşım (RBV) kullanarak şirketlere ait çeşitli insani, fiziki ve örgütsel kaynakların ihracat performansı üzerindeki olumlu etkilerini tespit etmeyi amaçlamaktadır. Şirketin iç çevresine ait ve kısa vadede kontrol edilemeyen faktörler ele alınmaktadır. Oluşturulan ihracat performans modeli tamamı Türkiye'de tekstil ve hazır giyim sektöründe faaliyet gösteren 58 ihracatçı şirketi içine alan bir örneklem üzerinde parametrik olmayan istatistiksel teknikler kullanılarak test edilmektedir. İki farklı grup altında, yönetici özellikleri (yöneticinin eğitimi, yöneticinin uluslararası tecrübesi) ve şirket özellikleri ve yetkinlikleri (şirket büyüklüğü, şirketin yaşı, bir grup aitlik, Eximbank desteği, Ar-Ge harcaması, yenilikçilik), sekiz farklı özelliğin ihracat performansı üzerindeki etkisini incelenmektedir. Sonuç olarak yöneticinin eğitimi, yöneticinin uluslararası tecrübesi, Eximbank destekleri ve Ar-Ge harcamaları olmak üzere dört adet değişkenin ihracat performansı üzerinde anlamlı etkisi tespit edilirken, şirketin büyüklü, şirketin yaşı, şirketin bir gruba ait olması ve yenilikçilikten oluşan diğer dört değişkenin ihracat performansı üzerinde anlamlı bir etkisi bulunamamıştır. Bu çalışma, Türkiye'de belirli bir sektöre yönelik Ar-Ge harcamalarının gecikmeli etkisi ile yapılan ilk çalışma özelliğini taşımaktadır