Arabidopsis'de bazı abiyotik stres koşulları altında endoplazmik retikulum stresi ve reaktif oksijen türleri arasındaki ilişkinin araştırılması

Stres koşulları altında "Endoplazmik Retikulum (ER)" lümeni içerisinde katlanmamış proteinlerin oluşması ve bu tür proteinlerin şaperonlarca yok edilememesi "Endoplazmik Retikulum Stresi" ne neden olur. Bu stres, yapay olarak dışarıdan "tunikamisin" gibi, protein katlanmasını engelleyen ajanlar ilede oluşturulabilmektedir. ER stresi altında hücrede bazı genlerin ifadesi artmaktadır. Bu genlerin ifadesindeki artış, proteinlerin katlanmasını teşvik ederek, hücrenin ER stresine karşı koymasını sağlayan ve "Katlanmamış Protein Yanıtı" olarak isimlendirilen yanıtı başlatmaktadır. Proteinlerin doğru katlanmasını sağlamak için disülfid bağlarının oluşması, bu bağlarının oluşması için ise moleküler oksijenin kullanılması gerekmektedir. Bunun sonucunda ER' de hidrojen peroksit (H2O2) gibi reaktif oksijen türleri (ROS) oluşmaktadır. Başta H2O2 olmak üzere, ROS' lar hücrede oksidatif hasara neden olmaktadır. Bitkiler ROS' ların oluşurduğu oksidatif hasarı engellemek için enzimatik ve enzimatik olmayan sistemler geliştirmişlerdir. Son yıllarda ROS' ların zararlı etkileri yanında, yararlı etkileri olduğuda bulunmuştur. Buna göre ROS' lar belirli bir konsantrasyona kadar çevresel streslere karşı verilen yanıtlarda sinyal iletici moleküller olarakta iş görmektedirler. Çalışmada, ER stresinin antioksidan savunma sistemi ve redoks dengesi üzerine etkileri aydınlatılmış. Ayrıca kloroplast, mitokondri ve peroksizomlarda üretilen ROS' ların ER stresi ile ilişkisi açığa çıkarılmıştır.