Arif Melikov'un 8. senfonisi'nin müzikal ve besteleme tekniği açısından incelenmesi

Her bestecinin müzikal yaşamı, genellikle bu süreçte ortaya koydukları eserler, yöneldikleri türler ve stiller açısından değerlendirilebilir. Tarihte kimi besteci müzikal yaşamı boyunca tek stile sadık kalıp belirli bir türde çalışmalarını sürdürme eğilimliyken, kimisi de sürekli stil değişimine yönelip müzik literatürünün neredeyse tüm türlerini deneyimleme özelliğiyle bilinmektedir. Arif Melikov, bir besteci olarak kendine özgü stilini koruyan, fakat bununla birlikte her dönem farklı bir bakış açısı ortaya koyabilen besteciler kategorisinde düşünülebilir. Birçok müzik türünde eseri olmasına rağmen, daha çok baleleri ve senfonileri ile bilinir. Bu çalışmada bestecinin son senfonisi olarak bilinen 8. Senfonisi Ebediyet, besteleme tekniği ve müzikal açıdan incelenmiştir. Ayrıca eserin yazılma öyküsü, bestecinin kullandığı teknik yöntemler ve eserde yer alan şiirler ve şairleri Nazım Hikmet ve Elmas Yıldırım hakkında ayrıntılı bilgiler verilmiştir. Eserde yer alan şiirlerde vatan hasreti teması iki farklı şairin farklı yaklaşımlarıyla vurgulanmaktadır. Bestecinin bu durumu eserin içerik ve konusunu daha açık ifade edebilmek için kullanması dikkate değerdir. Melikov bu eserde ulusal müzik ögelerinin yanı sıra bu ögeleri yeni müzik teknikleri ile birlikte ustaca harmanlamıştır. Bestecinin senfonik müzikte vokal kullanım yöntemi de dikkat çekicidir. Senfoninin bütününe form açısından bakıldığında başında ve sonunda şan parçaları, ortasında ise tını ve efektlere dayalı orkestral bir yapının yer aldığı görülmektedir. Arif Melikov Ebediyet ismini verdiği 8. Senfonisi'nde sonsuzluk kavramını kendine özgü müzikal dili ve deneyimlerini kullanarak ustaca ifade etmiştir.