Arkeolojik bakır eserlerin koruma ve onarım uygulamaları: Hadrianopolis'ten bakır kap örneği

Bu tez çalışması, arkeolojik bağlamda sıkça karşılaşılan bakır eserlerin korunması ve onarımı süreçlerini hem kuramsal hem de uygulamalı yönleriyle ele almaktadır. Çalışmanın ilk bölümünde, tarih öncesi dönemlerden günümüze kadar bakırın metalürjik gelişim süreci, alaşım teknolojilerindeki ilerlemeler ve metalin kültürel bağlamda üstlendiği işlevsel ile estetik roller, literatür temelli bir inceleme çerçevesinde değerlendirilmiştir. Devamında, bakır ve bakır alaşımlarının bozulma mekanizmaları; fiziksel, kimyasal ve biyolojik etkenler ışığında ayrıntılı olarak incelenmiş, özellikle korozyon ürünlerinin oluşum süreçleri ve eser üzerindeki etkileri derinlemesine analiz edilmiştir. Uygulama bölümünde ise, Hadrianopolis Antik Kenti'nde ele geçen bakır bir eser üzerinde gerçekleştirilen koruma süreci ortaya konulmuştur. Bu süreçte, öncelikle kapsamlı belgeleme çalışmaları yapılmış, ardından eser üzerinde Optik Mikroskop, radyografik görüntüleme, XRF (X-Işını Floresans), XRD (X-Işını Difraksiyonu) ve SEM (Taramalı Elektron Mikroskobu) gibi analitik yöntemler kullanılarak bilimsel analizler gerçekleştirilmiştir. Analitik sonuçlar doğrultusunda yüzey temizliği, kimyasal stabilizasyon, uygun koşullarda paketleme ve kontrollü depolama aşamaları uygulanmış, ayrıca eser kazı alanından dikkatli bir şekilde kaldırılarak korunmuştur. Tüm müdahaleler, eserin özgün yapısını koruma ilkeleri doğrultusunda, etik standartlara bağlı kalınarak, geri dönüşümlü ve kontrollü yöntemlerle yürütülmüştür. Bu çalışma, bakır eserlerin korunmasına yönelik hem uygulamalı bir örnek sunmakta hem de mevcut literatürdeki bilgi boşluklarını tamamlayıcı nitelikte katkılar sağlamaktadır. Elde edilen bulgular, kültürel mirasın sürdürülebilir biçimde korunmasında disiplinler arası yaklaşımların önemini ortaya koymakta ve benzer çalışmalar için metodolojik bir zemin oluşturmaktadır.