Tıpta UzmanlıkAçık Erişim

Aşırı aktif mesanede mirabegron ve solifenasin kombinasyon tedavisi ile mirabegron monoterapisinin etkinliklerinin karşılaştırılması

2022
0 görüntülenme
0 i̇ndirme
Danışman: Prof. Dr. Abdullah Gedik

Özet (TR)

Amaç: Aşırı Aktif Mesane tanılı hastaların 3 aylık solifenasin 5mg ve 50 mg mirabegron kombineterapi ilaç kulanımı sonrası, bir grup hastada 3 ay boyunca sadece mirabegron monoterapi ilaç kullanımı ile diğer grupta kombineterapi ilaç kullanımına devam etmesi sonrası tedavi etkinliğinin karşılaştırılması amaçlandı. Yöntem: Şubat 2020 – Kasım 2021 yılları arasında Üroloji Polikliniği'ne başvuran Aşırı Aktif Mesane tanılı toplam 50 hasta retrospektif olarak değerlendirildi. Hastalar 2 grupta incelendi. Bir grup (Grup 1 n=25) 3 ay 5 mg solifenasin ve 50 mg mirabegron kombine tedavi kullanımı sonrası diğer 3 ay sadece 50 mg mirabegron monoterapisi aldı. Diğer grup (Grup 2 n=25) 6 ay süresince 5 mg solifenasin ve 50 mg mirabegron kombine tedavisine devam etti. Her iki grup, hastaların OAB-V8 ve ICIQ-SF semptom değerlendirme formlarıyla değerlendirilip karşılaştırıldı. Bulgular: Çalışmaya 50 hasta dahil edildi. Hastaların 34' ü kadın 16'sı erkekti. Çalışmaya dahil edilen hastaların ortalama yaşı 39.74 olarak saptandı. Her iki grup hastalar ilk başvuru, 1.ay, 3.ay, ve 6.ay başvuru esnasında OAB-V8 ve ICIQ-SF değerlendirme formu skorları değerlendirildi. 6.ay skorlarının 3.ay ve ilk başvuru esnasındaki skor farkları karşılaştırıldı ve istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmadı. Sonuç: Aşırı aktif mesane tanısı nedeniyle kombinasyon tedavisi alan hastalarda 3.aydan sonra antimuskarinik tedavi kesilerek mirabegron monoterapisi ile tedaviye devam edilebilir. Anahtar sözcükler: Aşırı Aktif Mesane, Mirabegron, Solifenasin, Kombine tedavi, Monoterapi

Yazar

Dr. Mehmet Veysel Tuncer

Bu Yayına Nasıl Atıf Yapılır

Mehmet Veysel Tuncer (Tıpta Uzmanlık Tezi). Aşırı aktif mesanede mirabegron ve solifenasin kombinasyon tedavisi ile mirabegron monoterapisinin etkinliklerinin karşılaştırılması, 2022, Dicle University.

Lisans

Tüm Hakları Saklıdır

Bu eser belirtilen lisans koşulları altında paylaşılmaktadır.

Dicle University tezlerinden daha fazlası