Çocuk acil ünitemize ateşli nöbet yakınması ile başvurup febril konvülziyon tanısı konulan ve kliniğimizde yatırılarak takip edilen olguların, risk faktörleri ve sosyo demografik özelliklerinin değerlendirilmesi

Amaç: Febril konvülziyonlar (FK), çocuklarda görülen en sık konvülziyon tipidir ve çocukluk çağı nörolojik bozuklukları arasında en üst sıralardadır. İyi seyirli olarak kabul edilen febril konvülziyonun toplumda sık görülmesi ve nöbetin tekrarlama olasılığının yüksek olması nedeni ile takip edilmesinin önemli olduğu görülmektedir. Bu çalışmanın amacı, çocuk acil servisimize ateşli nöbet yakınmasıyla başvurup FK tanısı ile servise yatırılarak takip edilen 6 ay-6 yaş arası hastaların klinik, laboratuar ve sosyodemografik özelliklerinin saptanarak, hastaların FK rekürrens ve epilepsi gelişim risklerinin belirlenmesi ve izlemde değişik tedavi alternatiflerinin etkinliklerinin irdelenmesidir. Gereç ve yöntem: Adıyaman Üniversitesi Tıp Fakültesi Eğitim ve Araştırma Hastanesi Çocuk Sağılığı ve Hastalıkları acil ünitesine 01.09.2015-31.08.2016 tarihleri arasında, ateşli nöbet yakınması nedeni ile başvurup FK tanısı ile servise yatırılarak takip edilen yaşları 6 ay ile 6 yıl arasında değişen toplam 159 hasta alındı. Tüm hastaların sosyodemografik verileri ve risk faktörleri yanısıra klinik özellikleri, serum glukoz, sodyum, potasyum, klor, kalsiyum düzeyi, lökosit sayısı, hemoglobin, tam idrar tetkiki, 152 hastanın CRP değeri, 44 hastanın elektroensefalografi sonucu, 18 hastanın santral görüntüleme olarak çekilen bilgisayarlı beyin tomografisi (BBT) ve beyin MRG (Manyetik rezonans görüntüleme) gibi laboratuar parametreleri kaydedildi. Veriler SPSS (Statistical Package For Social Sciences) 23.0 programı (SPSS Inc., Chicago, IL, United States) kullanılarak analiz edildi. Bulgular: Çalışmamızda FK'lu çocukların ortalama yaşı 23.9±16,5 ay, erkek/kız oranı 1.12/1 bulundu. Olguların % 13.2'si preterm, % 86.8'i term olarak doğmuştu. İlk FK, en sık % 79.9 oranında 2 yaş altında izlendi. En sık ateş odağı %55.3 oranla üst solunum yolu enfeksiyonu idi. FK geçiren olguların,% 8.2'sinde ailede FK öyküsü, %20'inde ise anne ve baba arasında akraba evliliği vardı. FK geçiren çocukların rektal vücut ısısı düzeyleri ortalama 38.3± 0.64 °C idi. Olguların 142'si basit, 17'si komplike FK idi. Vakaların yapılan biyokimyasal tetkiklerinden; glukoz, elektrolitler, üre kreatinin, alanin aminotransferaz (ALT), aspartat aminotransferaz (AST) değerleri, tüm hastalarda normal bulundu. CRP'sine bakılan 152 olgudan 62'sinin (%40,7) CRP'si pozitif idi. Olguların %87,4'ünde Jeneralize tonik klonik (JTK) tarzında nöbetler görüldü. Hastaların 80'inde (%50,3) FK rekürrensi mevcut olup bunların 74'ünde 1 kez (92,5), 5'inde (%6,25) 2 kez, 1'inde (%1,25) 3 kez FK rekürrensi olduğu görüldü. Rekürrens vakalarının % 48,7'si erkek, % 51,3'ü kız idi. FK rekürrensi olan 80 olgunun 12'sinde (%15) ailesinde FK öyküsü saptandı. Kompleks FK geçirenlerde rekürrens oranı % 58,8 idi. Tüm olguların 44'üne Elektroensefalografi (EEG) çekildiği ve bunlardan 11'inin (% 25) EEG'sinin anormal olduğu tespit edildi. Komplike FK'lı olgularda basit FK'lı olgulardan daha yüksek oranda EEG anormalliği bulundu. Çalışmamızda 8 hastada (% 5) epilepsi gelişti. Basit FK'lı hastaların % 2,8'inde, komplike FK'lı hastaların ise % 23,5'inde epilepsi gelişti. Epilepsi gelişen toplam 8 hastanın 3'ünde (% 37,5) EEG anomalisi mevcuttu. Ailesinde epilepsi öyküsü olanların %20'sinde, üç kez FK atağı geçiren 5 hastanın 3'ünde (% 60) epilepsi geliştiği saptandı. Ailede epilepsi öyküsü ve EEG anormalliği olanlarda FK rekürrens riski artmış olarak bulundu. Çalışmamızda midazolam (iv) verilen grupta % 51,3, antipiretik alan grupta %50,3, fenobarbital alan grupta %50, fenitoin alan grupta ise % 48,7 oranında rekürrens geliştiği izlenmekle birllikte, uygulanan tedavi ile rekurrens gelişimi arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki olmadığı tespit edildi. Sonuç: İyi seyirli olarak belirtilen FK'ların yüksek oranda rekürrens göstermesi ve genel popülasyona göre yüksek epilepsi riski olması nedeniyle takip edilmesinin önemli olduğu görülmektedir. Rekürrensi önlemede tedavi seçenekleri arasında belirgin farklılık olmadığını saptadık. Aileler, FK'a neden olabilecek ateş konusunda yeterince bilgilendirilmelidir ve gerektiğinde fazla zaman geçirmeden ateş düşürücü tedaviye ev ortamında başlamaları ve çocuklarını en kısa zamanda, en yakın sağlık merkezine getirmeleri konusunda uyarılmalıdır. Özellikle yüksek riskli çocuklar iyi seçilmelidir ve gerektiğinde aileler evde rektal diazepam uygulaması yönünde eğitilmelidir.Tedavide yaklaşımın amacı; akut konvülziyonu durdurmak, rekürrensi önlemek, epilepsi riskini azaltmak ve aileyi bilgilendirerek ateş fobisini azaltmaktır. Anahtar kelimeler: Çocukluk dönemi, epilepsi, febril konvülziyon, rekürrens, risk