ASTM E-519 diyagonal kayma deneyinde gazbeton dizilim etkisinin sayısal olarak incelenmesi

Bu tez çalışmasında yığma duvarların mekanik özelliklerini belirlemek için yararlanılan Diyagonal Kayma Deneyinde (ASTM E-519) gazbeton duvar numuneleri için birim eleman dizilim etkisi sayısal olarak incelenmiştir. İlgili şartnamede en az deney numune boyutları belirtilmesine karşın numune içi birim eleman dizilimi hakkında bilgi verilmemektedir. Bu düşünceyle örme tekniği ve birim eleman tipi sabit tutularak numune içi derz konumu değişikliğinin deneysel sonuçlara olan etkisi sayısal olarak araştırılmıştır. Deneysel verisi literatürde yer alan referans bir çalışmadan yola çıkarak hazırlanan bilgisayar modeli, nümerik olarak doğrulanmış ve çeşitlendirilmiştir. Çalışma için gereken malzeme özellikleri, referans deneysel çalışmadan ve ilgili uluslararası teknik şartnamelerden yararlanılarak sağlanmıştır. Sayısal çalışmada basitleştirilmiş mikro modelleme tekniği kullanılmıştır. Bu teknikte harç kalınlığı ihmal edilerek birim elemanlar arası davranış temsil eden özel ara yüz elemanlarıyla dikkate alınmıştır. Gazbetonların hasar durumunu belirlemek amacıyla Beton Hasar Plastisite Modeli (CDP) teorisinden faydalanılmıştır. Bu tez beş ana bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde çalışma kapsamı hakkında genel bilgiye yer verilmiştir. İkinci bölüm literatür özeti hakkındadır. Üçüncü bölümde yapılan sayısal modelleme ve bilgisayar modellemelerine ait açıklama yer almaktadır. Dördüncü bölümde referans alınan deneysel ve sayısal çalışmalar hakkında detaylar anlatılmıştır. Son olarak beşinci bölümde ise bütün analiz sonuçları sunularak gerekli karşılaştırmalar ve yorumlar yapılmış, elde edilen grafikler ve tablolar değerlendirilmiştir.