Atık malzeme kullanımı ile kil zeminlerin stabilizasyonu

Günümüzde, çevre kirliliği dünyanın en büyük sorunlarından biridir. Büyüyen şehirlerin enerji ihtiyacını karşılamak için birçok ülkede termik santraller kullanılmaktadır. Bu enerji üretilirken, ortaya atık malzeme olarak uçucu kül çıkmaktadır. Öte yandan kentsel dönüşümden meydana gelen katı atıkların doğaya terkedilmeleri de çevre kirliliğine sebep olmaktadır. Bu atıkların büyük hacimleri depolama probleminin ortaya çıkmasına neden olur, dolayısı ile bu gibi atık maddelerin kullanılması hem çevre korunmasına hem de maliyet açısından kazanç sağlamaktadır. Bu yüzden, son yıllarda bu atık malzemelerin kullanılabilmesi için yeni çözümler araştırılmaktadır. Bu çalışmada, Bursa Uludağ Üniversitesi kampüsünden alınan kil zemin üzerinde ağırlıkça %2 kireç, farklı yüzdelerde uçucu kül ve/veya inşaat yıkıntı beton atıkları ile iyileştirme yapılmıştır. Araziden elde edilen kil zemin üzerinde, Granülometri analizi ve Atterberg deneyleri gerçekleştirilerek zemin sınıflandırılması yapılmış ve yüksek plastisiteli kil olarak sınıflandırılmıştır. Normal kompaksiyon deneyi ile farklı su muhtevalarında hazırlanan numunelerin optimum su muhtevaları ve maksimum kuru birim hacim ağırlıkları belirlenmiştir. Karışımların mukavemetini belirlemek amacıyla belirlenen optimum su muhtevası ile silindirik numuneler hazırlanmıştır. 3, 7 ve 28 gün kür süresinden sonra hazırlanan numuneler üzerinde serbest basınç deneyi yapılmış ve mukavemetleri belirlenmiştir. Ayrıca zemine eklenen katkı malzemelerinin zeminin şişme potansiyeli üzerindeki etkileri de incelenmiştir. Yapılan deneyler sonucunda, hazırlanan farklı karışımların, yüksek plastisiteli kilin mühendislik özelliklerini iyileştirdiği görülmüştür. Ayrıca mukavemetin kür süresiyle artığı saptanmıştır.