Avrupa Birliği için yaşam boyu öğrenim temel yeterlikleri ve bu yeterliklerden "yabancı dillerde iletişim" bağlamında Türkiye'nin durumu

Bu araştırma, Avrupa Birliği'nin yeni dönem eğitim politikasına da ismini veren, özelde bireyin doğumundan ölümüne sürekli gelişmesini, genelde toplumların ve ülkelerin sürekli ve istikrarlı kalkınmasını betimleyen ?yaşam boyu öğrenimi,? Birlik düzeyinde, bazı Üye Devletlerde ve Türkiye'de eğitim sistemleri çerçevesinde anlaşılma şekli, gelişimi, bugünü ve yakın geleceğiyle karşılaştırmalı olarak irdelemek; özünde bireysel bir etkinlik olan yaşam boyu öğrenimin her birey için olanaklı kılınması için, okulöncesi eğitim ve zorunlu eğitim kademelerinde bireye kazandırılması hedeflenen ?temel yeterliklerin? nasıl belirlendiğini, neler olduğunu ve nasıl anlaşıldığını ortaya koymak; bu yeterliklerden ikincisi ve AB'nin ?farklı olanı korumak, uzlaştırmak ve bütünlemek? hedefinin gerçekleşmesinin aracı ?yabancı dillerde iletişim? yeterliğini, genel bir görüngeden dil, AB ülkelerinde dil çeşitliliği, yasal durum, yabancı dil öğrenimi ve öğretimi bakımından karşılaştırmalı incelemek, bu bağlamda Türkiye'nin durumunu çözümlemek; ve Türkçe'nin, gerek dilsel özellikleri, gerek Türkiye'nin konumu, gerekse insan hareketliliği, iletişim bağımsızlığını son derece artıran küreselleşme ve yeni dil politikaları yoluyla az öğretilen ve öğrenilen dillere ilgiyi artırmayı amaçlayan AB'nin bakışı çerçevesinde, ?bir yabancı dil? olarak cazibesinin ne ölçüde arttığını belirlemek, geleceğine ilişkin değerlendirmeler için bir mum ışığı daha yakmak amacını taşımaktadır. Araştırmanın ilk bölümünü oluşturan Yaşam Boyu Öğrenim, gerek Avrupa Birliği, gerek bazı AB ülkeleri, gerekse Türkiye gündemindeki yeri, gelişim süreci görüngesinden betimlenmiş; yasal düzenlemeler, araştırma raporları ve çalışmalar çerçevesinde bugünkü durumu ortaya konmuştur. İkinci bölümün konusu olan yaşam boyu öğrenim için temel yeterlikler de, gelişim süreci içinde ele alınmış ve sekiz temel yeterliğe, asıl metnin tam çevirisi ile yer verilmiştir. Üçüncü bölümü oluşturan yabancı dillerde iletişim yeterliği, genel çerçevesi ve gelişimi ile betimlenmiş; Lingua programı ve yeni yaşam boyu öğrenim programı çerçevesinde irdelenmiştir. Araştırma bulgularına göre, yabancı dil öğrenimi ve yeterliği konusunda belli AB ülkeleri de incelenmiştir. Yabancı dillerde iletişim bağlamında Türkiye'nin durumu, yabancı dil öğretiminin tarihsel gelişimi, yasal düzenlemeler, ilgili araştırmalar, proje ve geliştirme çalışmaları çerçevesinde değerlendirilmiştir. Türkçe'nin ?bir yabancı dil? olarak daha çok öğrenilmek istenen bir dil haline geldiği önermesi, ulaşılabilen verilerin yorumlanması yoluyla tartışılmıştır. Anahtar kelimeler: Avrupa Birliği, yaşam boyu öğrenim, temel yeterlikler, yabancı dillerde iletişim, yabancı dil öğretimi ve öğrenimi, yabancı dil olarak Türkçe.