Avrupa Birliği iklim politikalarının güvenlik boyutu ve Avrupa Yeşil Mutabakatı

Bu tez çalışması, sosyal inşacılığın kimlik odaklı yorumsamacı anlayışını Kopenhag Okulu'nun çıkar temelli tehdit inşası perspektifiyle birleştirerek, güvenlikleştirmenin yalnızca tehdit algısı üretmek değil, aynı zamanda aktörlerin kimlik inşası/meşrulaştırma stratejisinin bir parçası olarak araçsallaştırıldığını Avrupa Komisyonu örneği üzerinden göstermektedir. Çalışma, Avrupa Komisyonu'nun, Avrupa Birliği'nin (AB) "normatif güce" dayanan örgütsel kimliğini ve uluslararası rolünü iklim politikaları alanında da işler hale getirmek için iklim değişikliğini güvenlikleştirdiğini öne sürmektedir. "Nasıl" ve "neden" sorularını sorarak güvenlikleştirmeyi inceleyen çalışma, 11 Aralık 2019'da Avrupa Yeşil Mutabakatı'nın duyurulmasından 30 Haziran 2021'de Avrupa İklim Yasası'nın kabul edilmesine kadar geçen süreci güvenlikleştirme dönemi olarak ele almaktadır. Çalışmada, Avrupa Komisyonu'nun resmi internet sitesinde yer alan 764 belge, güvenlikleştirme söylemleri kapsmaında nitel içerik analizi kullanılarak sistematik şekilde analiz edilmektedir. Yapılan inceleme, Avrupa Komisyonu'nun, Avrupa Yeşil Mutabakatı ve "karbonsuzlaşma" normu aracılığıyla, AB'nin normatif güç kimliğini iklim politikaları alanında etkin kılmak için çıkarlarını ve davranışlarını yeniden şekillendirdiğini ortaya koymaktadır. Bu kapsamda çalışma, Avrupa Komisyonu'nun AB'nin normatif güç kimliği doğrultusunda, uluslararası sistemdeki rolünü "norm-alıcıdan" "norm-yapıcıya" dönüştürerek örgütün çıkarlarını yeniden şekillendirdiğini ve böylece iklim politikalarının Birlik içinden geliştirilmesini sağladığını göstermektedir. Çalışma, bu dönüşüm sürecinin Avrupa Komisyonu'nun davranışlarında ise güvenlikleştirme eğilimine neden olduğunu ele almaktadır. Anahtar Kelimeler: Avrupa Komisyonu, iklim değişikliği, güvenlikleştirme, sosyal inşacılık