Ayşe Şasa ve Işıl Özgentürk sinemasında kadının yeniden sunumu

Sinema 19.yüzyılın en önemli buluşlarından biridir. İki yüz yıl önce tiyatro, yüzyıl önce de roman ilgi odağında olmuştur. Gelişen teknoloji ile birlikte sinema, vazgeçilmez bir sanat olmayı başarmıştır. Dış dünyayı yorumlayan, ona yeni anlamlar katan sinema, bu gelişmişliğini diğer sanat dallarına da borçludur. Bunlardan biri ise edebi eserlerdir. Zengin konu birikimine sahip olan edebi eserler, sinemanın ortaya çıktığı ilk anlardan itibaren sinemaya kaynaklık etmiştir. Sinema aynı zamanda, ataerkil kodların yeniden üretildiği, toplumsal, kültürel, siyasal olayların izlerine rastlandığı mecra haline gelmiştir. 1970'li yıllarda, kadın sinemacılar, sinemaya feminist eleştiri perspektifinden bakarak, alternatif bir bakış açısı kazandırmaya çalışmışlardır. Bu çalışmada, Feminist Film eleştirisinin kadın senaristlerin uyarlama olan senaryolarında nasıl karşılık bulduğu, kadının bu metinlerde nasıl temsil edildiği, Feminist Film Kuramına nasıl bir katkı sağladığı incelenmiştir. Örneklem kapsamında belirlenen Ayşe Şasa'nın Gramofon Avrat (Eser: Sabahattin Ali), Işıl Özgentürk'ün Seni Seviyorum Rosa (Eser: Sevgi Soysal), edebi uyarlama olan senaryolarında kadının temsili kadın karakterler üzerinden karşılaştırması yapılarak incelenmiştir. Anahtar Kelimeler: Feminizm, Sinema, Uyarlama, Senaryo