Azometin grubu içeren yeni ligand ve metal komplekslerinin sentezi, yapılarının aydınlatılması: biyolojik özelliklerinin değerlendirilmesi

Son yıllarda, Schiff bazı ligandları, çeşitli yapısal özellikleri ve geniş fizikokimyasal özellikleri nedeniyle akademik araştırmacıların yoğun ilgisini çekmektedir. Schiff bazı geçiş metal komplekslerinin sentezi, spektral karakterizasyonu ve yapı-aktivite ilişkileri çok sayıda çalışmada kapsamlı bir şekilde araştırılmıştır. Potansiyel farmasötik uygulamalara sahip yeni bileşiklerin geliştirilmesi, günümüz bilim dünyasında artan bir ilgi odağı haline gelmiştir. Tıbbi inorganik kimya, yenilikçi teşhis ve tedavi ajanlarının tasarlanmasını ve geliştirilmesini sağlayarak, günümüzde tedavisi zor olan hastalıkların anlaşılması ve tedavi edilmesine önemli katkılar sağlamaya devam eden zorlu bir araştırma alanıdır. Schiff bazı ligandları, azot donörleri olarak, koordinasyon kimyası yoluyla ilaç geliştirmede değerli kaynaklar olan metal kompleksleri oluşturmak için geçiş metalleri ile kolayca koordine olabilirler. Farmakolojik etkileri ve neredeyse tüm geçiş metalleriyle kompleks oluşturma yetenekleri nedeniyle, Schiff baz ligandları yoğun araştırmaların önemli bir konusu olmaya devam etmektedir. Bu çalışmada, bir Schiff bazı ligandı ile Co(II), Fe(II) ve Pd(II) kompleksleri sentezlenmiş ve çeşitli analitik ve spektroskopik yöntemler kullanılarak yapıları aydınlatılmıştır. Yapılan analizler, Schiff bazının bidentat bir ligand olarak azometin azotu ve fenolik oksijen atomu üzerinden metal merkezlerine bağlandığını göstermiştir. Daha sonra tüm bileşiklerin antoksidan aktiviteleri incelenmiştir. Antioksidan aktivitelerin belirlenmesinde; ferrik tiyosiyanat yöntemine dayalı total antioksidan kapasite tayini, Fe³⁺ iyonu indirgeme kapasitesini ölçen FRAP yöntemi, Cu²⁺ iyonu indirgeme esasına dayanan CUPRAC yöntemi, 1,1-difenil-2-pikrilhidrazil (DPPH) radikal süpürme aktivitesi ve 2,2'-azinobis(3-etilbenzotiazolin-6-sülfonik asit) (ABTS) radikali giderme yöntemi kullanılmıştır. Elde edilen sonuçlara göre, tüm bileşiklerin antioksidan aktiviteleri konsantrasyonla birlikte artış göstermiştir. Ancak, bu aktiviteler karşılaştırmalı olarak değerlendirildiğinde, standart antioksidan maddelere kıyasla düşük düzeyde kaldığı gözlemlenmiştir.