Badem ununun bazı probiyotik bakterilerin gelişmesi üzerine etkisi

Bu çalışmada, badem ununun Bifidobacterium animalis subsp. lactis, Bifidobacterium longum subsp. infantis, Lactobacillus acidophilus ve Lactobacillus casei'nin gelişmesi üzerindeki etkisi in vitro fermantasyon ortamında belirlenmiştir. Kullanılan probiyotik bakterilerin tam badem unu ve iç/kabuksuz badem ununu fermente edebilme yeteneklerini belirlemek için Bifidobacterium türleri için karbonhidrat içermeyen TPY sıvı besiyeri ve Lactobacillus türleri için ise karbonhidrat içermeyen MRS sıvı besi yeri bazal gelişme ortamı olarak kullanılmıştır. Fermantasyon süresince farklı substrat kaynağı içeren besi ortamlarında pH değerlerinin azaldığı tespit edilmiştir. Ortalama değerleri incelendiğinde en yüksek pH değeri negatif kontrol örneğinde saptanırken (5.79), en düşük pH değeri (4.42) glikoz içeren besi ortamında saptanmıştır. pH'nın aksine en yüksek OD değeri (1.101) glikoz içeren örnekte saptanmış olup, bu örneği tam badem ve iç badem unu içeren örnekler izlemiştir. Fermantasyon süresince en yüksek mikroorganizma sayısı (8.52 kob/mL) pozitif kontrol olan glikoz içeren besi ortamında saptanmış olup, bu örneği tam badem unu, iç badem unu ve inulin içeren örnekler izlemiştir. Substrat türleri arasında en yüksek PAS değeri (0.81) iç badem unu içeren besi ortamında saptanmış olup, bu örneği tam badem unu ve inulin ilaveli besi ortamları izlemiştir. Glikoz (3.44 g/L ) ve galaktoz (4.24 g/L) değerleri Lb. acidophilus türünün geliştiği ortamlarda en yüksek olarak saptanmıştır. Lb. casei türünün geliştiği ortamlarda früktoz değeri (3.07 g/L) ve ksiloz miktarı (1.53 g/L) en yüksek miktarda belirlenmiştir. Sükroz değeri (6.56 g/L) Bifidobacterium türlerinin geliştiği ortamlarda daha yüksek miktarda belirlenmiştir. Tüm şeker bileşenlerinin fermantasyon süresince miktarlarının azaldığı belirlenmiştir. Sonuç olarak, tam badem ve iç badem ununun Bifidobacterium animalis subsp. lactis, Bifidobacterium longum subsp. infantis, Lactobacillus acidophilus ve Lactobacillus casei'nin gelişmesi/aktivitesi üzerine olumlu etki gösterdiği farklı çalışmalarla da desteklenerek prebiyotik potansiyele sahip bileşen olarak kullanılabileceği belirlenmiştir.