Bağımlılık örüntüleri kapsamında madde kullanım bozukluğu olan kadınların yaşam deneyimleri; Manisa ili örneği

Amaç: Bu çalışma, araştırmada madde kullanım bozukluğu olan kadınların, madde kullanımına başlama ve sürdürme nedenlerini, risk faktörlerini, bu süreç içerisinde kadın olarak yaşadıkları zorluk ve ihtiyaçlarını, tedavi süreçlerine başvurmalarını engelleyen veya geciktiren etmenleri, tedavi süreçlerinde uygulanan tedavi yöntemlerini, aile ve sosyal destek sistemlerinde meydana gelen değişimleri biyopsikososyal yaklaşım odağında analiz etmeyi amaçlanmaktadır. Gereç ve Yöntem: Araştırmada nitel araştırma yöntemi kullanılmış olup bu araştırma Manisa Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi'nde, AMATEM servisinde yatarak tedavi gören veya görmüş olan, maddeyi bırakmış olan kadınlarla gerçekleştirilmektedir. Örneklem, maximum çeşitlilik ilkesine göre belirlenmiştir. Araştırma verileri pandemi koşulları sebebiyle telefon aracılığıyla toplanmıştır. Elde edilen veriler içerik analizi ile analiz edilmiş olup verilerin analizinde araştırmacının nitel metinleri sistematik olarak değerlendirmesine yardımcı olan yazılım programı MAXQDA22 kullanılmıştır. Bulgular: Araştırma kapsamında toplam 31 kadın katılımcı ile görüşülmüştür. Katılımcıların büyük çoğunluğunun Araştırma bulgularımız, katılımcıların madde kullanımı boyunca aileleriyle ilişkilerinin bozulduğunu, iş bulmakta güçlük çektiklerini, ekonomik sorunlarla karşılaştıklarını, damgalamaya maruz kaldıklarını ortaya koymakta ve kadınlara ihtisaslaşmış tedavi hizmetlerinin olmadığını, sunulan hizmetlerden de yeterli ölçüde yararlanamadıklarını göstermektedir. Son olarak madde kullanım bozukluğu olan kadınların tedavi sonrası yaşamlarına uyum sağlayabilmesinde aile desteğinin çok önemli olduğu vurgulanmaktadır. Sonuç: Madde kullanım bozukluğu olan kadınlar, bağımlılık süreçlerinde cinsiyetlerinden dolayı, şiddete, ihmal ve istismara daha fazla maruz kalmakta ve damgalanmaktadır. Kadınların toplumsal cinsiyet eşitsizliği kapsamında yaşadıkları sorunlar bağımlılık olgusuyla katlanmakta olup hak ve hizmetlere ulaşımlarını engellemektedir. Bu bağlamda kadınlara yönelik geliştirilecek hizmetlerde tedavi süresinin uzun tutulması, kadınlara ihtisaslaşan özel tedavi programlarının oluşturulması önerilmektedir. Anahtar Kelimeler: Madde kullanım bozukluğu, kadınlar, biyopsikososyal model, sosyal hizmet.