Bakır iyonizasyonu ile dezenfeksiyon verimliliğinin belirlenmesi

Bu çalışmada iyonizasyon ile elde edilen bakır iyonlarının dezenfeksiyon verimliliğinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Farklı bakır iyonu konsantrasyonlarında (0,5, 1,5, 3,3 mg/L) gerçekleşen Escherichia coli, Pseudomonas aeruginosa ve Staphylococcus epidermidis inaktivasyonları kültürel yöntemin yanısıra lüminometrik yöntem olan ATP ölçümü ile belirlenmiştir. Ayrıca suyun pH, bikarbonat ve Ca+2 ve Mg+2 sertliği gibi özelliklerinin dezenfeksiyon verimliliğine olan etkisi belirlenmiştir. Deneyler; farklı pH (6, 7 ve 8,5), bikarbonat (0, 50 ve 150 mg/L) ile Ca+2 ve Mg+2 sertliğine sahip (0, 50 ve 150 mg/L) sulara, seçilen konsantrasyonlarda bakır iyonu uygulanarak gerçekleştirilmiştir. Yapılan çalışma sonunda bakır iyonizasyonunun, test bakterilerinin inaktivasyonunda etkili olduğu görülmüştür. İnaktivasyon katsayıları karşılaştırıldığında, her üç bakteri için bakır iyonu konsantrasyonunun artışına bağlı olarak inaktivasyon katsayılarının arttığı görülmüştür. Elde edilen sonuçlar tüm bakır iyonu konsantrasyonlarında Escherichia coli'nin inaktivasyon katsayılarının, Pseudomonas aeruginosa ve Staphylococcus epidermidis'e göre daha yüksek olduğunu göstermiştir. Bu durum Escherichia coli'nin bakır iyonları ile Pseudomonas aeruginosa ve Staphylococcus epidermidis'ten daha fazla giderildiğini ve dezenfeksiyona karşı daha hassas olduğunu ortaya koymaktadır. Çalışma sonunda suyun pH değerinin bakır iyonları ile dezenfeksiyonda etkili olduğu, asidik pH'ta daha fazla Escherichia coli inaktivasyonu meydana geldiği görülmüştür. Suda bulunan bikarbonat iyonu varlığı ile sudaki Ca+2 ve Mg+2 sertliğinin Escherichia coli inaktivasyonunda önemli bir etkisinin olmadığı tespit edilmiştir. Başlangıçta ölçülen bakteriyel ATP değerlerinin dezenfeksiyon sonunda kullanılan bakır dozlarına ve temas süresine bağlı olarak azaldığı belirlenmiştir. ATP miktarında meydana gelen bu azalma bakteri sayısında meydana gelen azalma ile paralellik göstermektedir. Sonuç olarak bakır iyonların suların dezenfeksiyonunda tek başına etkili olabildiği ve ATP ölçümünün su kalitesinin kısa bir sürede belirlenebilmesi için umut verici bir yöntem olabileceği ortaya konulmuştur.