Bankalarda aktif-pasif yönetimi ve düşük enflasyon sürecinin olası etkileri

Aktif-pasif yönetimi bankaların fon kaynak ve kullanımı sürecini ifade etmektedir. 1980'lere kadar bankalar, ülke ekonomilerindeki gelişmelere de bağlı olarak, aktif ve pasiflerini ayrı ayrı yönetmişlerdir. 1980'lerden sonra ise finansal piyasalardaki gelişmelere bağlı olarak aktif-pasif yönetimi birlikte ele almaya başlamışlardır. Bankaların aktif-pasif yönetimi sürecinde ülkelerin mevcut ekonomik şartları ve uygulanan kamu politikaları önemli belirleyiciler arasında yer almaktadır. 19801i yıllarda yapısal bir dönüşüm geçiren Türk Bankacılık Sektörü'ndeki bankaların da aktif-pasif yapıları ve yönetimleri, makroekonomik gelişmelerden ve bankaların mülkiyet yapılarının etkisiyle şekillenmiştir. Yaşanan yüksek enflasyon ve kamu borçlanma politikası bankaların fon kaynak ve kullanımlarının vade ve yapısını etkilemiştir. Bu süreçte bankaların fon kaynakları içinde yabancı para cinsinden pasifler ağırlık kazanırken, fon kullanımlarında krediler sürekli azalmış, menkul değerler hesabı ise sürekli önemini korumuştur. Yüksek enflasyondan düşük enflasyon oranlarına geçiş sürecinde, fon kaynaklarının maliyetindeki düşüşün fon kullanımlarının elde edilecek gelirden daha önce düşmesi nedeniyle, bankaların, etkin risk yönetim politikalarını geliştirmelerine de bağlı olarak, faiz gelirleri faiz giderlerinden daha fazla artabilecektir. Bu süreçte bankalar ile reel kesim arasındaki bağ yeniden kurulurken, sektörün sağlıklı olarak yapılanmasında ve işleyişinde, dışsal olarak ekonomik ve politik istikrar, mevduat sigortası ve karşılık oranlarında yapılacak düzenlemeler, içsel olarak ise bankaların kredi faaliyet politikaları, sermaye yeterlilikleri, risk yönetim performansları ve faaliyet politikaları gibi faktörler etkili olacaktır.