Batı müziği keman icracılığı tekniklerinin Türk müziği keman öğretimi alanında kullanılabilirlik düzeylerinin belirlenmesi

Bu çalışma, Batı müziği keman çalım tekniklerinin Türk müziği keman öğretimi alanında kullanılmasının öğrenciler üzerinde ne derece etkili olduğunu belirlemek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın çalışma grubu, 2015–2016 eğitim – öğretim yılı güz – bahar yarıyılında Kafkas Üniversitesi Devlet Konservatuvarı Geleneksel Türk Müziği Bölümünde öğrenim gören lisans öğrencileri (n=8) tarafından oluşturulmuştur. Araştırmada ön test ve son test kontrol gruplu deneysel desen kullanılmıştır. Çalışma grubu öğrencileri yansız atama yoluyla kontrol grubu (n=4) ve deney grubu (n=4) olarak belirlenmiştir. Sekiz haftalık süreci kapsayan deneysel işlem süreci içerisinde deney grubu öğrencilerine araştırmacı tarafından hazırlanan bir öğretim sistemi uygulanırken kontrol grubu ile dersler geleneksel yöntemlerle sürdürülmüştür. Deneysel işlem sürecinin ilk aşamasında denklik testi ve devamında ise ön test – son test uygulamaları gerçekleştirilmiştir. Çalışma grubu öğrencilerinin müzikal ve teknik becerilerinin belirlenmesi amacıyla uzman görüşleri doğrultusunda hazırlanan performans değerlendirme ölçeği kullanılmıştır. Araştırmanın denklik testinde 1 adet şarkı türü, ön test ve son test aşamalarında ise peşrev, saz semâi ile şarkı türlerinden birer esere yer verilmiştir. Öğrencilerin çalgı performansları kamera ile kayda alınmış ve uzmanlar tarafından puanlandırılması sağlanmıştır. Elde edilen verilerin analizi için, kontrol ve deney grubu öğrencilerinin ön test ve son test sonuçları arasında anlamlı bir fark olup olmadığını belirlemek amacıyla Mann – Whitney U Testi kullanılmıştır. Toplanan veriler, "SPSS 20" paket programları kullanılarak analiz edilmiştir. Ön test sonuçlarında, kontrol ve deney grubu öğrencilerinin müzikal ve teknik becerilerine ilişkin puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark belirlenmemiştir. Peşrev türündeki eserin verilerinde (U=4,000; p>0.05), saz semâi ve şarkı türündeki eserlerin verilerinde ise (U=5,500; p>0.05) sonuçlarına ulaşılmıştır. Sıra ortalamaları dikkate alındığında kontrol grubu öğrencilerinin deney grubu öğrencilerine göre müzikal ve teknik becerileri bakımından daha yüksek bir ortalamaya sahip oldukları fakat bu farkın istatistiksel olarak anlamlı bir farka yol açmadığı görülmektedir. Son test sonuçlarında ise kontrol ve deney grubu öğrencilerinin müzikal ve teknik becerilerine ilişkin puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark elde edilmiştir. Peşrev ve saz semâi türündeki eserlerin verilerinde (U=,000; p<0.05), şarkı türündeki eserin verilerinde ise (U=,000; p<0.05) sonuçlarına ulaşılmıştır. Sıra ortalamaları ve toplamları dikkate alındığında deney grubu öğrencilerinin kontrol grubu öğrencilerine göre müzikal ve teknik becerileri bakımından daha yüksek puanlara sahip oldukları görülmektedir. Buna göre deney grubunda verilen eğitimin kontrol grubunda verilen eğitime göre öğrencilerin müzikal teknik becerilerini istatistiksel açıdan anlamlı düzeyde arttırdığı söylenebilir. Elde edilen sonuçlar bir bütün olarak ele alındığında araştırmacı tarafından hazırlanan öğretim sistemi üzerinden olumlu sonuçlara ulaşıldığı görülmektedir. Anahtar Sözcükler: Eğitim, müzik eğitimi, Türk müziği, keman çalgısı, keman çalgı eğitimi.