Some disabilities are more deserving: The case of assistive technology policies in the US and Türki̇ye

Sosyal devletler engelliler için hayati önem taşıyan ancak çok pahalı olan yapay uzuv gibi destekleyici teknolojileri gazilerine cömertçe karşılarken, engelli siviller için bu maliyetlerin yalnızca küçük bir kısmını karşılıyor. Gaziler ve siviller arasındaki sosyal haklardaki bu keskin eşitsizlikler, dünyadaki sosyal devletlerin engelli politikalarındaki kategorik farklıkları tanımlamaktadır. Bu politikalar nasıl ve neden birbirinden farklı ülkelerde şaşırtıcı derecede benzer sonuçlara yol açıyor? 1990'lar sonrasında Amerika Birleşik Devletleri ve Türkiye'deki engelli politikalarının yapısını karşılaştırarak, farklı ülkelerdeki şaşırtıcı benzerliklerin nedenlerini ele alıyorum. En farklı sistem tasarımına dayanan bu tezde, politika programlama belgelerini, bilgi notlarını, resmi istatistikleri, yasal belgeleri, kongre ve parlamento tartışmalarını inceliyorum. İki ülke de refah rejimleri ve siyasi sistemleri gibi bu eşitsizliği açıklamasını beklediğimiz faktörlerde tamamen farklı özelliklere sahip. Ancak iki ülkede de insan hakları politikaları tam tersini dikte etmesine rağmen engelli gaziler sivillere karşı çok daha kapsamlı ve cömert haklara sahipler. Buna sebep olarak vatanseverliğin, önemli politika yapıcı aktörlerin davranışlarını şekillendiren bir enformel kurum olarak (i) engelli gazilere daha yüksek normatif bir statü atadığını ve (ii) hak eden engelliliklerin nasıl algıladıklarını şekillendirerek engellilik politikalarında kimin neyi ne zaman ve nasıl alacağını etkili bir şekilde yapılandırdığını savunuyorum.