Bazı makrofungus türlerine ait misellerin kültürel ve ekolojik özelliklerinin belirlenmesi

Bu tez önerisi ile ülkemize ait biyolojik kaynaklar arasında yer alan bazı makrofungusların kültürel ve ekolojik özellikleri belirlenmeye çalışılmıştır. Çalışma materyali olarak Üniversitemiz Biyoloji Bölümü'nde muhafaza edilen makrofungus misel koleksiyonunda yer alan beş farklı türe ait [Agaricus bresadolanus Bohus; Armillaria mellea P. Kumm.; Fomes fomentarius (L.) Fr.; Inocybe catalaunica Singer; Postia stiptica (Pers.) Jülich] miseller kullanılmıştır. Çalışmamız süresince miseller farklı sıcaklık, pH, karbon kaynağı, tuzluluk ve besiyeri miktarı gibi değişkenler karşısında gelişim düzeyleri açısından incelenmiştir. Misellerin türe göre değişmekle birlikte; optimum sıcaklık olarak 20, 25 ve 300C'de, asidite olarak 5,0; 5,5 ve 6,0 pH'da, karbon kaynağı olarak glikoz, früktoz, galaktoz ve sükroz içeren ortamda, tuzluluk olarak % 1 tuz konsantrasyonunda ve 20 ml besiyeri içeren Petri kaplarında en iyi gelişimleri gösterdikleri belirlenmiştir. Çalışmamızın devamında adı geçen makrofungus miselleri bir mikrofungus olan Aspergillus flavus ile aynı Petri kabına aşılanmış ve organizmaların karşılıklı etkileşimleri anlaşılmaya çalışılmıştır. Denemeler sonucunda normalde hızlı gelişim göstererek Petri kaplarını tamamen dolduran makrofungus misellerinin A. flavus ile karşılaşınca gelişimlerini devam ettiremedikleri görülmüştür. Bu durum da doğada fungusların toprakta veya diğer yaşam ortamlarında bir arada nasıl davrandıklarının anlaşılması açısından oldukça faydalı bulunmuştur. Bu tez önerisi ile ülkemize ait biyolojik kaynaklar arasında yer alan bazı makrofungusların kültürel ve ekolojik özellikleri belirlenmeye çalışılmıştır. Çalışma materyali olarak Üniversitemiz Biyoloji Bölümü'nde muhafaza edilen makrofungus misel koleksiyonunda yer alan beş farklı türe ait [Agaricus bresadolanus Bohus; Armillaria mellea P. Kumm.; Fomes fomentarius (L.) Fr.; Inocybe catalaunica Singer; Postia stiptica (Pers.) Jülich] miseller kullanılmıştır. Çalışmamız süresince miseller farklı sıcaklık, pH, karbon kaynağı, tuzluluk ve besiyeri miktarı gibi değişkenler karşısında gelişim düzeyleri açısından incelenmiştir. Misellerin türe göre değişmekle birlikte; optimum sıcaklık olarak 20, 25 ve 300C'de, asidite olarak 5,0; 5,5 ve 6,0 pH'da, karbon kaynağı olarak glikoz, früktoz, galaktoz ve sükroz içeren ortamda, tuzluluk olarak % 1 tuz konsantrasyonunda ve 20 ml besiyeri içeren Petri kaplarında en iyi gelişimleri gösterdikleri belirlenmiştir. Çalışmamızın devamında adı geçen makrofungus miselleri bir mikrofungus olan Aspergillus flavus ile aynı Petri kabına aşılanmış ve organizmaların karşılıklı etkileşimleri anlaşılmaya çalışılmıştır. Denemeler sonucunda normalde hızlı gelişim göstererek Petri kaplarını tamamen dolduran makrofungus misellerinin A. flavus ile karşılaşınca gelişimlerini devam ettiremedikleri görülmüştür. Bu durum da doğada fungusların toprakta veya diğer yaşam ortamlarında bir arada nasıl davrandıklarının anlaşılması açısından oldukça faydalı bulunmuştur.